บทที่ 5 II SEX LOVE II 5
ตอนที่ 5
" สัส! รำคาญ "สิ้นเสียงสบถของเจ้าของร้านอย่างกังหันทุกคนก็หันเขาไปมองเขาเป็นตาเดียวเเต่มันเป็นจังหวะเดียวกับที่เเวมไพร์เงยหน้าขึ้นมามองรุ่นพี่เจ้าของร้านเธอเลยขมวดคิ้วมองหน้าเขาด้วยความหงุดหงิดทันที
" รำคาญก็ไปไกลๆ ไปเเล้วไม่ต้องกลับมาเลยนะไอ้รุ่นพี่บ้า! "
" สัส! กูเป็นเจ้าของมั้ยอีผี "
" ปากดีอยากโดนฝาหมอเหรอ ห่ะ! "พอใจยืนกอดอกมองเพื่อนรักอย่างกังหันที่ยืนเถียงกับรุ่นน้องอย่างยัยเเวมไพร์ด้วยใบหน้านิ่งก่อนจะหันไปมองหน้าเพื่อนคนอื่นๆเพื่อหาตัวช่วย
" จะเถียงกันอีกนานไหม กูรำคาญเเล้วจะไปดูไหมที่ดินนะห่ะ! "สิ้นเสียงของคาถาทั้งคู่ก็เงียบกริบมีเเต่สายตาที่ฟาดฟันกันเท่านั้นที่ยังคงสูงกันอยู่
พอใจได้เเต่ส่ายหัวให้กับทั้งสองคนเเล้วเดินนำออกมานอกร้านด้วยใบหน้านิ่งๆเเล้วคนอื่นๆก็เดินตามเขาออกมา
จากนั้นทั้งห้าคนก็พากันเดินไปขึ้นรถเเล้วขับเรียงกันออกไป....
วันต่อมา
@มหาวิทยาลับ KT
คณะเเพทย์ศาสตร์ เวลา 09.30 น.
อลิซเดินเข้ามาในห้องเรียนด้วยใบหน้าซีดเซียวจากการโดนพิษไข้เข้าเล่นงาน เธอกวาดสายตาเเดงฉ่ำของตัวเองไปรอบๆห้องเพื่อมองหาเพื่อนรักทั้งสองคนที่นั่งอยู่ในห้องนี้
" อลิซทางนี้ ทางนี้ "น้ำเสียงสดใสร่าเริงของปาตี้เพื่อนสาวคนสนิทของเธอทำให้อลิซส่งยิ้มเซียวๆกลับไปให้เพื่อนรักก่อนจะเดินเข้าไปหาเจ้าหล่อนช้าๆเพราะท่อนล่างยังคงระบมอยู่
" เหี้ยเอ้ย! อีลิซนี่มึงไม่สบายเหรอ ทำไมโทรมจังวะ "เเละทันทีที่เดินเข้าไปใกล้ทั้งสองคนเรนนี่เพื่อนสาวประเภทสองของเธอก็เอ่ยทักขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตกอกตกใจเเต่โทษทีเถอะทำไมต้องเรียกเธอเสียงดังขนาดนั้นด้วย
ดูสิหันมามองกันทั้งห้องเลย=_=^
" เเคกๆ มึงจะดังเพื่อ "เธอรีบเอาเเมทขึ้นมาใส่ปิดปากเเล้วหันไปดุเพื่อนรักด้วยน้ำเสียงเเห่บๆเเต่เหมือนเธอยิ่งพูดเสียงเธอก็ยิ่งหายยังไงก็ไม่รู้ให้ตายสิ เเล้วเเอร์นี่จะเย็นไปไหนหนาวชะมัด
" มึงไหวไหมวะ หน้าซีดมากเลย "ปาตี้ถามเพื่อนรักด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงอลิซเลยส่ายหน้าไปให้เเล้วนั่งลงข้างๆเพื่อนรักทั้งสองคนทันทีก่อนจะหยิบหนังสือเรียนขึ้นมาเเล้วฟุบหน้าหลับกับโต๊ะเพื่อรออาจารย์เข้าสอน
" เห้อ~ ไม่ไหวเเล้วยังฝืนอีกนะยัยนี่หนิ "น้ำเสียงปลงๆของปาตี้ทำให้อลิซเผลอยิ้มออกมาเพราะเธอมีเพื่อนรักเเค่สองคน พวกมันจะเป็นห่วงเธอก็ไม่เเปลกเพราะถ้าคนที่ป่วยอยู่เป็นพวกมันเธอก็ต้องถามเหมือนกัน
เธอนั่งฟุบหน้าอยู่ที่โต๊ะอีกพักใหญ่เเต่อยู่ๆห้องทั้งก็เงียบกริบเเถมยัยปาตี้ที่นั่งอยู่ข้างๆเธอยังเอาเท้าสะกิดเธอยิกๆ เธอเลยเงยหน้าขึ้นไปมองว่าเกินอะไรขึ้นเเต่พอเงยหน้าขึ้นมาเธอก็เห็นว่าพอใจกำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอ
" มะ..มีอะไรเหรอ "เธอเลยถามเขาออกไปด้วยน้ำเสียงเบาๆ ก็เขาเอาเเต่มองเธอนิ่งๆเเล้วเเบบนี้เธอจะรู้ไหมว่าเขามองเธอทำไม เเล้วไอ้ใจเจ้ากรรมก็ดันเต้นเเรงอีก ไม่เอาน่าอลิซอย่าพึ่งหวั่นไหวตอนนี้นะ
พรึบ!
" อ๊ะ! "หมอนั่นวางโทรศัพท์กับกระเป๋าของเธอลงมาบนโต๊ะด้วยใบหน้านิ่งๆเเล้วก็หันหลังกลับไปเหมือนไม่อยากจะคุยด้วย เธเลยนั่งมองกระเป๋าของตัวเองเเล้วก็โทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะด้วยสายตานิ่งๆเช่นกัน
เพราะมัน... ทำให้เธอนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวาน
เหตุการณ์ตอนที่เธอตื่นขึ้นมาเเล้วรับรู้ว่าร่างกายของเธอไม่ได้สะอาดเหมือนเดิมเธอจ้องมองของตรงหน้านิ่งๆอยู่พักใหญ่จนน้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้ใหลรินออกมาจากด้วงตาที่เเดงฉ่ำ
เเหมะ! เเหมะ!
" อะ..อลิซ มึงร้องให้เหรอ "น้ำเสียงเเผ่วเขาของปาตี้ทำให้เรนนี่รีบหันมามองเพื่อนสาวของตัวเองด้วยความรวดเร็วเพราะเป็นห่วง อลิซเลยรีบเช็ดคราบน้ำตาของตัวเองออกเเล้วก้มหน้าลงเพื่อซ่อนความจริง
เเต่มันคงสายไปเเล้วเพราะเพื่อนรักคงเห็นรอยน้ำตาบนหน้าจอโทรศัพท์ของเธอเเล้ว
" กูขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะอย่าตามมาล่ะ กะ..กูขออยู่คนเดียวเเปปนึง "พูดจบอลิซก็หยิบโทรศัพท์ของตัวเองเเล้วลุกเดินออกไปจากห้องทันที
