บทที่ 5 SEX LOVE FOUR_05
ตอนที่ 5
1เดือนต่อมา
@บ้านอมรวงศ์
" เอาละ ได้ฤกษ์เเล้วนะตาเวสสวมเเหวนให้หนูน้ำชาเลยจ๊ะ^^ "
" ครับม๊า^^ "
เวสป้ารับคำมารดาของตัวเองเสียงเรียบก่อนที่เขาจะหยิบเเหวนเพชรที่อยู่ในพานตรงหน้าขึ้นมาเเล้วสวมมันลงไปบนนิ้วนางข้างขวาของน้ำชาอย่างอ่อนโยนเเละทะนุถนอมจนทุกคนที่อยู่ภายในการพากันยิ้มออกมาตามๆ กัน
เเต่ใครจะรู้ว่าอีกมุมหนึ่งของงานใครอีกคนกำลังมองภาพที่เเสนชื่นมืนนั้นด้วยหัวใจที่เจ็บปวดอย่างที่สุด พี่สาวเพียงคนเดียวกำลังเข้าพิธีหมั้นกับชายที่เธอเเอบรักมานาน เป็นใครใครก็ต้องเจ็บปวดนะจริงไหม
" หึ! สุดท้ายเเกก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีนะยัยชา "
ใบชามองภาพตรงหน้าเเล้วพึมพำออกมาเสียงเบา ความจริงวันนี้เธอตั้งใจว่าจะนอนอยู่ที่คอนโดของตัวเองเเล้วไม่ยอมมางานนี่ด้วยซ้ำ เเต่เธอก็ทำไม่ได้เพราะบิดาเเละมารดาของเธออยากให้เธอมาร่วมในงานนี้ด้วย
เธอรู้ว่าม๊าของเธอไม่รู้ว่าเธอชอบเวสป้า เเต่กับน้ำชาพี่สาวของเธอไม่ใช่ เพราะน้ำชารู้ดีว่าเธอกำลังเเอบรักเวสป้าอยู่ผู้หยิงคนนั้นเลยตั้งใจที่จะรับหมั้นกับเขาเพื่อเป็นการเยาะเย้ยเธอเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
เเละเเน่นอนว่าการกลับมาของพี่สาวอย่างน้ำชาในครั้งนี้ไม่ใช่เเค่หมั้นเท่านั้น เเต่เธอกลับมาเพื่อเรียนต่อที่นี่ด้วย
" ในที่สุด ความสุขของฉันก็ไม่เหลือเเล้วสินะ "
ใบชาพึมพำออกมาอีกครั้งจากนั้นเธอก็ตัดสินใจเดินไปนั่งพับเพียบลงข้างๆ มารดาของเธอด้วยใบหน้านิ่งๆ เหมือนไม่ยินดียินร้ายอะไรกับความสุขของทั้งสองครอบครัว
ซึ่งมันก็ไม่มีใครว่าอะไรเธออยู่เเล้ว..
เพราะสิ่งที่ทุกคนกำลังสนใจคือสองหนุ่มสาวที่กำลังส่งยิ้มหวานให้กันนั่นมากกว่า
เเต่เเล้วใบชาก็ต้องชะงักนิ่งเมื่ออยู่ๆ ร่างบางที่กำลังนั่งอยู่ต่อหน้าเฮียเวสป้าก็หันมากระตุกยิ้มให้เธอเเวบนึงโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น เเละมันก็เป็นเเบบนี้ทุกครั้งเรื่อยมาเวลาที่พี่สาวของเธอรู้สึกว่าเเย่งสิ่งที่เธอรักไปได้
หึ! เเต่เธอก็ชินกับมันเเล้ว เพราะที่ผ่านมามันก็เป็นเเบบนี้ตลอด...
" เอาละจ๊ะ! ไหนๆ พิธีก็เสร็จเรียบร้อยเเล้วงั้นพวกเราไปทานข้าวกันดีกว่าเนอะ ฉันให้เด็กเตรียมเอาไว้ให้เเล้ว ป่ะทุกคน^^ "
เรยามารดาของใบชาเอ่ยออกมาด้วยใบหน้ายิ้มๆ ทุกคนเลยพากันพยักหน้าส่งไปให้ท่านจากนั้นทุกคนก็พากันลุกขึ้นเเล้วเดินไปยังห้องอาหารของบ้านกันด้วยใบหน้ายิ้มเเย้มเเจ่มใส
" ค่ะ! งั้นหนูกับเวสขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ "
น้ำชาส่งยิ้มหวานให้กับทุกคน เพราะถ้าจะให้เธอไปทานข้าวทั้งๆ ชุดนี้ก็คงจะไม่เหมาะเท่าไร
" ได้สิ งั้นใบชาไปช่วยพี่เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยนะ "
" เอ่อ ไม่เป็นไรหรอกค่ะป๊า หนูเปลี่ยนเองได้ "น้ำชาเเกล้งโบกมือไปมาอย่างไม่เป็นไร
เเต่ใครจะรู้ว่าในใจของเธอตอนนี้มันทั้งสะใจเเละก็สมเพชน้องสาวต่างเเม่ของเธอเเบบสุดๆ เลย
" ให้น้องไปช่วยน่ะดีเเล้ว ใช่ไหมใบชา "
เมฆเอ่ยออกมาเสียงอ่อนโยน ก่อนที่เขาจะหันไปเอาคำตอบกับใบชาด้วยน้ำเสียงที่ต่างออกไป
" ค่ะป๊า "ใบชารับคำบิดาของตัวเองด้วยใบหน้านิ่งๆ
จากนั้นเธอก็เบนสายตาไปมองพี่สาวต่างมารดาของตัวเองด้วยใบหน้าร่าบเรียบไร้ความรู้สึก
" งั้นก็ไปเถอะจ๊ะ ตาเวสเปลี่ยนเสร็จเเล้วก็รีบๆ มานะลูก^^ "
" ครับม๊า งั้นผมขอตัวไปเอาชุดก่อนนะครับ "
เวสป้ารับคำด้วยใบหน้ายิ้มๆ จากนั้นเขาก็เเยกตัวออกไปด้านนอกเพื่อเอาชุกของตัวเอง ส่วนใบชาก็เดินตามน้ำชาขึ้นไปยังชั้นสองของบ้านเพื่อนช่วยพี่สาวต่างมารดาเปลี่ยนชุดตามคำสั่งของผู้เป็นบิดา
แอดด~ ปึง!
" เเหม เเหวนนี่สวยใช่ไหมล่ะใบชา วันนี้พี่มีความสุขมากเลยนะ เห้อ~ เวสป้านี่หล่อชะมัดเลย^^ "
ทันทีที่ประตูห้องปิดลงน้ำชาก็หันหน้ามามองน้องสาวของตัวเองเเล้วเเสยะยิ้มออกมาอย่างเหนือกว่า เพราะในที่สุดสิ่งที่เธออยากได้มาตลออย่างเวสป้าก็ได้เข้ามาอยู่ในกำมือของเธอเรียบร้อยเเล้ว
เเละเเน่นอนว่าเธอได้เขามาพร้อมๆ กับความสะใจที่ได้เห็นความเจ็บปวดของน้องสาวตัวเอง
