บทที่ 47 46

LUCAS TALK 

ผมเฝ้านอนกอดเธอไม่ให้ห่างตัวเลย ผมคิดว่าที่ตอนแรกที่ผมเข้ามาเพราะเธอคงไม่ค่อยสบายเลยพูดดี ๆกับผมแบบไม่ประชดแล้วขอให้ผมอยู่ด้วย

นี่ถ้าตื่นคงต้องง้ออีกนาน ถึงแจมจะไม่เคยงอนผมนานก็เถอะแต่แค่วันเดียวผมก็ว่านานแล้วแจมงอนแล้วชอบไม่พูดอะมันยิ่งทำให้ผมหงุดหงิดเข้าไปใหญ่

"แจม จะเที่ยงแล้วนะ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ