บทที่ 6 5

พรึบ

ผมลุกขึ้นนั่ง

ไม่มีเรื่องไหนใหญ่เท่ารายงานแล้วแล้วผมก็ไว้ใจไอ้กานต์ด้วยเพราะมันทำรายงานเก่งมาก

"ไอ้สัดไวเลยนะ"ไอ้กานต์พูด

"มึงพูดแล้ว"ผมบอก

"เออพากูไปได้ละลุกเลย"ไอ้กานต์บอก

"อยากเจอขนาดนั้น"ผมพูด

"เออดิถ้าสวยกูจะอ๋อยแล้วลากขึ้นเตียงเลย"มันบอก

"อืม"ผมตอบมัน

พอเดินออกมาจากห้องผมก็เห็นผู้หญิงตัวเล็ก ๆกำลังเดินลงบันได

"เห็นแค่ข้างหลังยังสวยเลยไม่น่าใส่ชุดนอนแบบกางเกงยาวแขนยาวเลย"ไอ้กานต์พูดอย่างเสียดาย

"เจอแล้วเข้าห้องนะ"ผมบอกมันเพราะเธอเดินลงบันไดไปแล้ว

ผมจะได้ไปนอนซักที

"ไอ้กัสมึงอย่าทำแบบนี้ดิไปทักเค้าด้วย"มันดึงแขนผมไว้

"ก็เจอแล้ว"ผมบอก

"ไอ้สัดมันไม่ได้เรียกว่าเจอ"ไอ้กานต์บอก

"เรื่องมาก"ผมบอก

"จะเอาไหมรายงานน่ะ เอาไหม"มันถามย้ำ

"เออ"ผมตอบ

"งั้นไปกัน"มันบอกแล้วก็ดึงแขนผมไป

"คงลงมาหาอะไรกิน"ผมบอกไอ้กานต์

เพราะเธอเดินไปทางห้องครัว

"กูก็ว่าใช่งั้นเราเดินไปทักเค้าเถอะ"ไอ้กานต์พูดกับผม

"เร็ว ง่วง"ผมบอก

"เออตลอดแหละมึงอะไอ้สัด"มันพูด

"จะมีน้ำเย็น ๆกินไหมนะ"เธอพูดที่แท้ก็มาหาน้ำกินนี่เอง ผู้หญิงคนนี้ตัวเล็กมากอะ

"โชคดีมีน้ำด้วยขออนุญาตกินก่อนนะเดี๋ยวซื่อมาคืนให้พรุ่งนี้นะ"เธอพูด

ดูเป็นที่มีมารยาทมากเลยอะ

"เดินไปทักเธอสักที"ผมบอกมัน

รำคาญคนยิ่งง่วงอยู่ตี1กว่าละ

"เออ ๆ"มันตอบ

แล้วเราสองคนก็เดินไปข้าง ๆเธอ

"ทำไรน่ะ"ไอ้กานต์พูด

ซ่าาาา

"เหี้ย"เสียไอ้กานต์

เธอพ่นน้ำใส่ผมไม่ใช่น้ำเปล่านะน้ำส้ม

"ละ.....ลูคัส"เธอพูดขึ้น รู้จักผมด้วยเหรอ

แต่ผมจำได้ว่าไม่เคยรู้จักเธอคงจะเรียนมหาลัยเดียวกันสินะ

"เธอ!"ผมตะโกนใส่หน้าเธอ

"ขอโทษคือฉัน..."เธอพูดติดจนหน้าหงุดหงิด

"อะไร!"ผมถามเธอแบบเสียงแข็ง

"ไอ้ลูคัสใจเย็น"ไอ้กานต์

"เงียบ"ผมบอกมัน

ไม่มีใครกล้าทำแบบนี้กับผมมาก่อนแล้วเธอเป็นใครมาพ่นน้ำใส่ผมห้ะ

"ฉันขอโทษจริง ๆฉันไม่ได้ตั้งใจฉันตกใจก็กำลังกินน้ำอยู่คนเดียวแล้วก็มีเสียงมาทักก็เลย...พ่นน้ำออกมา"เธอบอก

"แต่ฉันไม่ได้จะพ่นใส่นายจริง ๆนะคนมันตกใจน่ะก็เลยเป็นแบบนี้"เธอบอก

แล้วหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดหน้าให้ผม

"เอาน่า ไอ้ลูคัสเธอไม่ได้ตั้งใจหรอกมึงก็อย่าไปทำท่าน่ากลัวใส่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆน่ารักแบบนี้สิวะไอ้เพื่อน"ไอ้กานต์มากอดคอผมแล้วพูดขึ้น

หมับ! ผมจับข้อมือเธอ

"ไม่ต้องเช็ดแล้ว"ผมบอกแล้วสะบัดมือเธอออก

"ขอโทษ"เธอพูดขึ้นอีกครั้ง

"เฮ้อ คนน่ารักอย่าไปสนใจไอ้ยักษ์นี่เลยชื่อไรเหรอเธออะ"ไอ้กานต์พูดแล้วเดินไปจับไหล่ของยัยนั่น

"ชื่อแจม"เธอบอก

"อ๋อ ฉันชื่อ.."ไอ้กานต์กำลังจะบอกชื่อกับเธอ

"ชื่อกานต์ฉายานายหน้าหวานคนดังของมหาลัย

Vg University

"เธอบอก

"ใช่แล้วนี่อยู่มหาลัยเดียวกันด้วยเหรอแล้วอยู่ปีไหนอะทำไมไม่เคยเห็นเลย"ไอ้กานต์ชวนเธอคุย

ส่วนผมก็ยืนเช็ดน้ำส้มที่เปียกหน้าเฮ้อเพิ่งจะอาบน้ำไป

"ใช่อยู่ปี2คงเพราะฉันไม่สวยมั้งนายเลยไม่เคยเห็น"เธอบอกแล้วก็ยิ้มให้ไอ้กานต์

ถามจริงลืมผมไปแล้วเหรอเธอต้องสนใจผมดิทำผิดอยู่นะเว้ย

"ไม่จริงอะแจมทั้งน่ารักทั้งสวยขนาดนี้"ไอ้กานต์บอก

"แฮ่ม!"ผมทำเป็นไอ้

"แปลว่าแจมก็คงรู้จักมันอยู่แล้วใช่ปะงั้นไม่ต้องสนใจมันหรอกนะไอ้ลูคัสอะแจมไปนอนเถอะ"ไอ้กานต์บอกเธอ

"อืม รู้จักพวกนายทั้งหมดในกลุ่มนั่นแหละก็ดังกันขนาดนั้น"เธอบอก

"อยากเจอเพื่อนของแจมบ้างจังจะน่ารักแล้วสวยแบบแจมไหมน้า~"ไอ้กานต์พูดก้มหน้าเข้าไปหายัยตัวเล็กนั่น

เออไอ้นี่เห็นมันทำใจดีแบบนี้มันล่อเหยื่ออยู่นะ

พรึบ

ผมกระชากแขนเธอให้ออกจากไอ้กานต์ที่จับไหล่เธออยู่

"ไป"ผมบอกเธอ

"ฉันขอโทษจริง ๆนะฉันไม่ได้ตะ..ตั้ง.."

“ไปให้พ้นหน้าฉัน!”

ไม่รู้จะขอโทษอะไรหนักหนารู้แล้วว่าสำนึกผิด

“ฉัน…”

"ไป!"ผมบอกย้ำอีกรอบเสียงดัง

เธอหน้าเสียเลยพอผมตะคอกใส่เธอเธอรีบสะบัดแขนออกแล้ววิ่งไปเลย

ที่ไล่ไปเพราะไม่อยากให้เธอโดนไอ้กานต์ลากขึ้นเตียงเฉย ๆหรอกนะที่ผมทำคือการช่วยเธออยู่นะครับ

"ไอ้สัดกัสมึงอะไล่เค้าทำไม"พอเธอเดินไปแล้วไอ้กานต์ก็พูดขึ้น

"เรื่องของกู"ผมตอบแล้วก็เดินออกมา

"ไอ้สัดกัส"มันบอก

เหนื่อยมากแล้วแถมต้องมาอาบน้ำใหม่อีก ยัยตัวเล็กต้องโดนจัดการ!!!

บทก่อนหน้า
บทถัดไป