บทที่ 122 Ep. 122

มันช่างเหมือนประตูของความสัมพันระหว่างเธอและเขาที่กำลังจะปิดไปด้วยพร้อมๆ กัน น้ำตาแห่งความอัดอั้นตันใจกับคนที่อยู่ตรงหน้านั้นไหลรินออกมาอย่างไม่อาย สายตาของเธอจ้องมองไปที่เขาที่เดินหันหลังให้เธอไปแล้ว

รอยยิ้มปนน้ำตาของเธอปรากฏขึ้น ระพีพรรณรู้สึกทั้งดีใจที่ได้เห็นธาตุแท้ของเขา และก็เสียใจเหลือเกินที...