บทที่ 163 Ep. 163

“ผมมาตามคุณกับลูก กลับบ้านเราเถอะนะ”เขายังคงคว้ามือเธอมากุมเอาไว้

“คุณกลับไปเถอะค่ะ ที่นี่ไม่มีสิ่งที่คุณมาตามหาหรอก ฉันบอกแล้วไงว่าเราจะเป็นเหมือนคนที่ไม่รู้จักกันอีกต่อไปแล้ว” ระพีพรรณอดจะห่อเหี่ยวจิตใจไม่ได้เมื่อคิดถึงสิ่งที่เขาทำไว้กับตัวเอง

“เพลงผมขอโทษ ยกโทษให้ผมด้วย คุณจะให้ผมทำยังไงก็ได้เพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ