บทที่ 87 Ep. 87

เขาไม่วายที่จะห่วงเชลยที่เขาทำตัวเป็นศาลเตี้ยพิพากษาเธอไปเมื่อบ่ายนี้ แล้วมิหนำซ้ำยังหนีออกมาทิ้งร่างที่หลับใหลเอาไว้โดยไม่บอกกล่าวอีก

“แม่ว่าก็ดีนะลูก งั้นเราไปกันเถอะ จะได้ให้คุณยุพินมาบอกแม่แพงให้ยกอาหารมาที่เรือนกุหลาบเลย” ลัดดาเห็นด้วย และเขาก็เข็นรถแม่เดินไปตามทางเล็กๆ ด้วยความเคยชิน

ดวงตาที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ