บทที่ 91 Ep. 91

ผ้าม่านที่ปิดอยู่ค่อยๆ ถูกแง้มออกพอแค่ให้มองเห็นภาพที่ระพีพรรณเข็นรถผู้เป็นพ่อเดินชมทิวทัศน์ยามเช้าอยู่ที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา มันเป็นสิ่งที่ทำให้ดนุพรรู้สึกสะใจ ดีใจและเสียใจคละเคล้ากันไป เขาเองบอกไม่ถูกพร้อมทั้งเฝ้าถามตัวเองมาโดยตลอดตั้งแต่ที่ได้รู้จักกับระพีพรรณ ว่าทำไมเธอจะต้องเกิดมาเป็นลูกนายกำพล...