บทที่ 12 ผมจะเป็นเด็กดี

"มานั่งกินข้าวได้แล้ววินซ์ มัวแต่ชักช้าเดี๋ยวข้าวต้มก็เย็นหมดหรอก"

เสียงหวานของซินดี้เอ่ยเรียกคนที่เพิ่งเดินเช็ดผมออกมาจากห้องน้ำ หญิงสาวจัดการเทข้าวต้มร้อนๆลงในชามเซรามิกสีขาวสองใบ ส่งกลิ่นหอมฉุยไปทั่วบริเวณโซนรับประทานอาหาร วินเซนต์ในชุดเสื้อยืดตัวเดิมเดินยิ้มกริ่มเข้ามาทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้าม

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ