บทที่ 15 ก็ไม่ต้องพูดแล้ว

"เจ๊ซินดี้ คุยกับผมก่อนสิครับ ทำไมเดี๋ยวนี้เจ๊พยายามหลบหน้าผมตลอดเลย"

เสียงเปิดประตูห้องทำงานดังขึ้นพร้อมกับร่างของออแกนที่พุ่งพรวดเข้ามา ซินดี้ที่กำลังเก็บของเตรียมตัวกลับบ้านชะงักมือทันที

หญิงสาวถอนหายใจยาวเมื่อเห็นใบหน้าแดงก่ำและกลิ่นแอลกอฮอล์ที่คละคลุ้งมาจากตัวเด็กหนุ่ม

บรรยากาศภายในร้านตอนนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ