บทที่ 47 ยินดี

หลังจากจบเรื่องทุกอย่างไปแล้วมาเฟียหนุ่มไม่รอช้ารีบตามหญิงคนรักที่เดินออกไปในทันที

"อลิน รอฉันก่อน อลิน" มือหนาคว้ามับเข้าที่เรียวแขนเล็กด้วยความกลัว กลัวว่าเธอจะหายไป

"ฉันขอโทษฉันแค่พูดให้มันตายใจก็เท่านั้น ฉัน" พูดไม่ทันได้จบประโยคหญิงสาวก็พูดตัดบทในทันที

"พอสักที ฉันไม่อยากฟังคำพูดที่มันเสแสร้งขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ