บทที่ 54 กำลังใจ

"ค่อยๆ เดินช้าๆนะคะไม่ต้องรีบ" เธอช่วยพยุงเขาให้หัดเดินก้าวขาช้าๆ เพื่อปกป้องการล้มกระแทกพื้น

"งั้นพี่ลองดูก่อน" มือหนาค่อยๆ ปล่อยจากราวเหล็กก่อนจะขยับออกห่างและค่อยๆ เดินคนเดียวโดยไม่หญิงสาวคอยให้กำลังใจอยู่ห่างๆ

"ค่ะ เดินช้าๆนะคะ" เธอยอมปล่อยมือจากเขาและคอยเดินตามอยู่ห่างๆ เพราะหากเขาล้มกระทันหันเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ