บทที่ 17 ความแค้นที่ไม่มีวันลืม

"อื้ออ~~" เสียงหญิงสาวตื่นเข้าในช่วงเช้าก่อนเธอจะลืมตาขึ้นมองหาชายหนุ่มข้างกายเมื่อคืน

"นี่จะไม่เหนื่อยกันเลยรึไงตื่นเช้าไปทำงานได้ตลอดเลยนะแต่กลับเป็นฉันที่ต้องเหนื่อยไม่น่าอ่อยเลย" เธอบ่นพึมพำงึมงำคนเดียว พอบ่นพึมพำเสร็จหญิงสาวจึงลุกออกจากเตียงำไอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่เธอจะลงไปข้างล่างหญิงสาวในร่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ