บทที่ 7 เจ็บเจียนตาย nc

"อื้อ "เสียงคนตัวเล็กตื่นตอนเช้าเมื่อเเสงแดดแยงตา

แกร๊ก! ไม่นานก็มีเสียงเปิดประตูเข้ามา

"หายดีรึยัง" มาถึงก็ถามเธอแต่เก็บอาการเป็นห่วงไว้ในใจ เขาเอ่ยถามเสียงราบเรียบยืนกอดอกมองเธออยู่ที่หน้าประตูห้อง

"ดีเเล้วค่ะ" เธอตอบเขาไปแบบปลงๆ เพราะเธอยังเกลียดเขาอยู่ เธอไม่อยากเสวนาอะไรกับเขาไปมากกว่านี้แล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ