บทที่ 3 Smokin'Love ❤️วิมานรักสีเทา<2>จูบที่แสนหวานแทนคำขอบคุณ
“หึ หน้าหล่อ ๆ แบบมันเนี่ยนะจะรักเพลงจริง ดีไม่ดีมันอาจจะคบกับผู้หญิงหลายคนอยู่ก็ได้ ซื่อ ๆ แบบเพลงตามมันไม่ทันหรอก”
คิมหันต์พูดอย่างดูถูกเกรย์
เขาไม่มีวันเชื่อว่า ผู้ชายที่หน้าตาหล่อเหลาอย่างแฟนใหม่ของเธอ จะรักเดียวใจเดียว ดูทรงหน้าตาดีมากขนาดนี้ คงมีสาว ๆ แวะเวียนมาขายขนมจีบ ไม่ก็ชวนขึ้นเตียงไม่เว้นแต่ละวัน ขนาดตัวเขาเองหน้าตาก็จัดว่าหล่อเหลา ถึงจะไม่เท่าแฟนใหม่ของเพลงพิณ แต่สาว ๆ ต่างก็พากันแวะเวียนมาทำความรู้จักกับเขาแทบทุกวัน
คำพูดจาดูถูกจากผู้ชาย ที่เกรย์คิดว่าหน้าตาดีไม่ได้ครึ่งของเขาเลยสักนิด ทำเอาคนที่อยู่ด้านหลังเคาน์เตอร์บาร์ ต้องกระโดดข้ามฝั่งมา ท่ามกลางความตกใจของเพลงพิณ และคิมหันต์ที่ผงะถอยหลังจนเกือบตกเก้าอี้ เพราะฝ่าเท้าของเกรย์นั้น เหวี่ยงเฉียดใบหน้าของเขาเพียงนิดเดียวเท่านั้น
ร่างสูงในชุดบาร์เทนเดอร์ เดินไปหยุดอยู่ข้าง ๆ เพลงพิณ และยกมือขึ้นโอบไหล่บอบบางเข้ามาแนบชิด ทำเอาคนที่โดนโอบ ถึงกับใจเต้นแรงด้วยความหวั่นไหว
กลิ่นหอมที่ชวนหลงใหลของคนข้างกาย ทำเอาเพลงพิณเผลอสูดดมกลิ่นหอม ๆ เข้าไปเต็มปอด
ผู้ชายอะไรตัวหอมชะมัด หอมจนเธออยากจะเอนตัวลงไปซบอกให้มันรู้แล้วรู้รอด
“อย่าดูถูกความรักของผมสิครับ ถึงผมจะหน้าตาดีมาก แต่ผมก็รักเดียวใจเดียวนะครับ”
เกรย์ไม่เพียงแค่พูด หากแต่ใบหน้าหล่อเหลากลับก้มลงมาหาเพลงพิณ จนจมูกของทั้งคู่แตะกันเบา ๆ แล้วยกยิ้มมุมปากน้อย ๆ ทำเอาคนที่แอบใจเต้นในครั้งแรก กลับใจเต้นแรงอีกครั้งราวกับมีกลองรัวในอก เมื่อรอยยิ้มของคนตรงหน้าช่างละมุนเสียจน เธอเผลอคิดอยากจะครอบครองเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว
หึ เล่นใหญ่ให้เด็กมันดูสักหน่อยแล้วกัน อยากให้เขาเป็นแฟน เขาก็จะเป็นให้ ปกติแล้วเขาไม่ค่อยชอบยุ่งเรื่องของใครสักเท่าไหร่ แต่วันนี้คงต้องแสดงละครเป็นแฟนปลอม ๆ ให้ไอ้หน้าอ่อนนี่มันดูสักหน่อย
เกรย์คิดในใจอย่างนึกสนุก ในขณะที่คิมหันต์ได้แต่กำหมัดแน่น กับความใกล้ชิดของคนทั้งคู่ ที่ดูจะหวานกันจนลืมไปว่า เขายังคงนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้
“หึ ความรักบางทีมันก็กินไม่ได้เสมอไป เป็นแค่เด็กชงเหล้า แต่ริอ่านเอื้อมไปเด็ดดอกฟ้าที่สูงส่ง ช่างไม่เจียมตัวเอาเลยนะมึง นี่ถ้าพ่อเพลงรู้ว่าเพลงคบเด็กชงเหล้าเป็นแฟน พี่ว่าคุณอาคงจะผิดหวังในตัวของเพลงมากนะ”
คำพูดที่ยังคงดูถูกดูแคลนเกรย์ของคิมหันต์ ทำเอาคนที่กำลังอยู่ในอารมณ์หวานซึ้ง ที่ตัวเองคิดไปเองคนเดียว ต้องสะกดกลั้นอารมณ์เอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างไม่สบอารมณ์
เมื่อคุณค่าของความเป็นคน ที่ต้องการมีความรักอันลึกซึ้ง ถูกลดทอนด้วยฐานะทางสังคมที่ไม่เท่าเทียมกัน คิดมาถึงตรงนี้แล้ว เกรย์ก็อยากจะหัวเราะให้กับความเหลื่อมล้ำทางสังคมของที่นี่ ที่มักตัดสินคนด้วยความรวยและความจน โดยไม่คำนึงถึงความดีหรือความจริงใจเลยสักนิด
“ขอโทษนะคะพี่คิม ผู้หญิงแบบเพลงเน้นรักไม่เน้นรวยค่ะ ยังไงเพลงก็รักแฟนคนนี้ที่สุด ก็แหม แสนดีที่หนึ่งขนาดนี้ ตกหลุมรักรอบที่ร้อยแล้วค่ะ”
มือบางยกขึ้นบีบแก้มของเกรย์ พลางจับส่ายไปมาเบา ๆ ทำเอาคนที่ไม่เคยถูกแม้แต่มารดาเล่นแก้มชะงักไปด้วยความตกใจ เพราะแก้มคือบริเวณที่เขาหวงที่สุดตั้งแต่โตเป็นหนุ่มมา
แต่ตอนนี้แก้มที่เขาหวงนักหนา กลับถูกบีบถูกดึงเล่นจากผู้หญิงตรงหน้า ที่อยู่ในสถานะแฟน (ปลอม ๆ) จากสถานการณ์ที่เขาตกกะไดพลอยโจน
อะไรวะ ตั้งใจมาเที่ยวผ่อนคลายแต่ดันมีแฟนไม่ทันตั้งตัว
หึ เล่นแก้มเขาใช่ไหม ได้เลย...
ถ้าอย่างนั้นเขาก็ขอเล่นกลับคืนแล้วกันจะได้วินวิน
“เกรย์ก็รักเพลงที่สุดเหมือนกันครับที่รัก”
เกรย์ยิ้มตบท้ายด้วยคำพูดเจ้าเล่ห์ แล้วก้มหน้าลงไปหอมแก้มเพลงพิณฟอดใหญ่ด้วยความชื่นใจ แต่คนถูกหอมแก้มกลับเบิกตากว้างอย่างตกใจ
อะไรเนี่ย! เธอไม่คิดว่าแฟนปลอม ๆ ของเธอจะเล่นใหญ่ ด้วยการถึงเนื้อถึงตัวขนาดนี้
มือบางเผลอยกขึ้นผลักอีกคนให้ออกห่าง แต่พอเหลือบไปเห็นสายตาของคิมหันต์ที่มองมา เพลงพิณก็ได้แต่กลั้นใจ ให้จมูกโด่งของคนข้างกายคลอเคลียที่แก้มเธอต่อไป
“หึ ดูจะรักกันดีอย่างที่พูดสินะ แต่ระวังจะรักกันไม่ยืดล่ะ ดอกฟ้ากับหมาวัด มันไม่มีทางไปด้วยกันได้หรอก”
“ความรักมันไม่ได้วัดที่ความรวยหรือความจนหรอกครับ เขาวัดกันที่ใจต่างหาก ถึงผมจะเป็นแค่เด็กชงเหล้า แต่ผมก็มีหัวใจและมีความรักที่จริงใจให้กับเพลง”
“ผมอาจจะไม่รวยเท่าคุณ แต่ผมอาจจะทำให้เพลงมีความสุขมากกว่าที่เคยคบกับคุณก็ได้ ซึ่งข้อนี้ผมมั่นใจว่าเพลงจะมีความสุขที่สุดในฐานะแฟนของผม ‘เกรย์ กันต์ณทีป์’ คนนี้”
คำพูดที่ดูแสนธรรมดา แต่กลับให้ความรู้สึกจริงใจ จนเพลงพิณรับรู้ได้ว่า สิ่งที่ผู้ชายคนนี้พูดออกมา เขาจะทำให้แฟนตัวจริงของเขามีความสุขอย่างที่พูดแน่นอน
เธอชักจะอิจฉาผู้หญิงคนนั้นซะแล้วสิ ที่ได้แฟนที่ดีและจริงใจแบบนี้
ถึงเขาจะแอบปากแซ่บไปหน่อย แต่ทุกคำพูดเธอรู้ว่ามันไม่ได้ถูกปรุงแต่งให้ดูดีเลยแม้แต่น้อย
“คำพูดก็แค่น้ำลาย ใครจะพ่นมันออกมาแบบไหนก็ได้ แล้วฉันจะคอยดูว่า สิ่งที่แกพูดมันจะเป็นไปได้มากแค่ไหน แต่ในสายตาของฉันแล้ว มันไม่มีทางเป็นไปได้ว่ะ หรือถ้าจะพูดให้ถูกก็คือเท่ากับศูนย์”
จบประโยคคิมหันต์ก็ลุกขึ้น และเดินจากไปทันที ทิ้งให้เกรย์กับเพลงพิณค่อย ๆ หันมามองหน้ากัน ก่อนที่ทั้งคู่จะดีดตัวออกจากกัน ราวกับเพิ่งคิดได้ว่าคิมหันต์ไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว
“ขอโทษคุณด้วยนะคะ ที่ลากเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง”
เพลงพิณเอ่ยขอโทษร่างสูง ที่ผละไปนั่งลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ เธออย่างรู้สึกผิด เพราะความอยากเอาชนะพี่คิมหันต์ ทำให้เธอพลั้งปากบอกว่าเขาเป็นแฟนทั้งที่เธอกับเขาไม่เคยรู้จักกันมาก่อนด้วยซ้ำ
“หึ จะบอกว่าไม่เป็นไรก็ดูจะเสแสร้งเกินไป หวังว่าเรื่องแฟนปลอม ๆ ของเราจะจบลงแค่วันนี้นะครับคุณ”
คำพูดที่แสนเย็นชาของคนข้างกาย ทำเอาเพลงพิณรู้สึกงอนไม่ได้ทั้งที่เธอไม่ได้เป็นแฟนจริง ๆ กับเขาสักหน่อย
โธ่เอ๊ย ก่อนหน้านี้ยังหวานกับเธออยู่เลย พอพี่คิมหันต์ไปแล้ว ก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา ทำตัวราวกับเป็นน้ำแข็งขั้วโลกเหนือ
นี่เขาใช่คนคนเดียวกับผู้ชายก่อนหน้านี้ไหมเนี่ย ทำไมถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคนไวขนาดนี้เล่า
“ขอโทษอีกครั้งนะคะ แต่ก็ยินดีที่ไม่รู้จักค่ะ สายไปหน่อยคุณคงไม่ว่าอะไรเนอะ”
จบประโยคคนตัวเล็กไซซ์มินิในความคิดของเกรย์ ก็กระโดดลงจากเก้าอี้พลางหันหลังกลับไป คล้ายกำลังจะหนี แต่มือใหญ่กลับจับข้อมือเล็กเอาไว้แล้วกระชากเบา ๆ จนร่างบางเซถลาเข้าสู่อ้อมกอดอย่างไม่ทันตั้งตัว
“ผมไม่ได้ต้องการคำขอโทษจากคุณ สิ่งที่ผมต้องการคือคำว่าขอบคุณต่างหาก ลืมหรือเปล่าครับคุณ”
เขายกยิ้มเบา ๆ หลังจบประโยค ทว่าไม่ทันให้เอได้ตั้งตัว ริมฝีปากสีไวน์ก็ประทับลงบนริมฝีปากสีพีชน่าจูบ ก่อนที่เกรย์จะเป็นฝ่ายขบเม้มกลีบปากอวบอิ่มราวกับกำลังหยอกล้อ ส่วนคนที่โดนช่วงชิงจูบแรกไปอย่างไม่ทันตั้งตัว ได้แต่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ
ชายหนุ่มใช้ชั้นเชิงที่เหนือกว่า หลอกล่อให้คนที่กำลังจะปฏิเสธจูบจากเขายอมเปิดปาก ให้เขาได้เข้าไปสำรวจความหอมหวานอย่างเพลิดเพลิน
ท่ามกลางผู้คนที่เดินสวนกันไปมา
ท่ามกลางเสียงเพลง ที่กลบทุกเสียงรอบข้าง จนไม่ได้ยินอะไรเลย นอกจากเสียงลมหายใจของกันและกัน
ท่ามกลางความรู้สึกที่เริ่มหวั่นไหว จนแทบควบคุมตัวเองเอาไว้ไม่อยู่
จูบที่แสนอ่อนโยนจากผู้ชายแปลกหน้าที่เพิ่งรู้จักกันเพียงไม่นาน
กลับหวานละมุนและตราตรึงใจ ราวกับนิทราที่แสนหวานในค่ำคืนนี้
