บทที่ 14 Chapter 14
Chapter 14
“ขอกอดแฟนหน่อย คิดถึงมากๆ เลย” ไรเฟิลหอมแก้มนุ่มฟอดหนึ่งหนักๆ เขาไล่ขบเม้มติ่งหูเบาๆ ลมหายใจร้อนเป่ารดบริเวณลำคอระหงอย่างหื่นกระหาย จนร่างบางรู้สึกวูบวาบขนลุกซู่ไปทั่วร่างกับรสสัมผัสอันซ่านหวิวของเขา
“คิดถึง ขอจูบหน่อยนะเธอ” ยังไม่ทันได้รับอนุญาตจากคนตัวเล็ก เขาก็ก้มบดขยี้จูบปากนิ่มอย่างดูดดื่ม มือสากลูบไล้ผิวเนียนขาวจากลำแขนมาบริเวณหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะสอดมือเข้าไปใต้เสื้อตัวบางปลดตะขอเสื้อในออกอย่างชำนาญ
“อื้อ...ยะ...หยุดก่อน ไหนว่าแค่จูบ” ณิชาครางเสียงหวาน ใจดวงน้อยเต้นระส่ำอย่างบ้าคลั่ง เมื่อโดนคนตัวสูงรุกอย่างหนัก มือร้ายๆ ของเขาบีบเคล้นก้อนปทุมงามหนักสลับเบาอย่างเอาแต่ใจ
“ขอนะที่รัก” ปากหยักเอ่ยขอครั้งแล้วครั้งเล่า เขาจ้องมองคนตัวเล็กด้วยแววตาปรารถนา มือสากลูบไล้เรือนผมสลวย จนณิชาคล้อยตามไปกับสัมผัสที่อ่อนโยนของเขา
ไรเฟิลจับมือเล็กผละออก เขาจัดการถกถอดเสื้อยืดตัวบางออกทางหัวตามด้วยบรา จนปทุมงามเต่งตึงเด้งใส่หน้าคมคายอย่างเชิญชวนให้ลิ้มลองกับยอดเม็ดสีเชอร์รีที่น่าดูดเลีย
ไรเฟิลไม่รอช้าที่จะเอาปากครอบดูดดึงเต้าใหญ่สลับกันทั้งสองข้างอย่างตะกละตะกลาม จนคนตัวเล็กหลุดเสียงครางน่าอายออกมา เมื่อความซ่านสยิวจู่โจมเธออย่างหนัก
ไรเฟิลจัดการถอดกางเกงตัวสั้นให้พ้นทาง แล้วดึงแพนตี้ตัวจิ๋วออกเป็นปราการสุดท้าย
“สวยมาก” ไรเฟิลมองหุ่นอรชรที่ไม่มีอาภรณ์ปิดบังด้วยความหลงใหล ณิชามีผิวขาวอมชมพูดูน่าทะนุถนอม เธอมีส่วนเว้าโค้งที่สวยงามและลงตัวกับหน้าอกที่ใหญ่เต็มมือ เอวคอดกิ่วที่ดูรับกันกับสะโพกผายที่เต็มอิ่มอย่างเย้ายวนตา
“เฟิลไม่ทำนะ ฉันอาย” ณิชาปฏิเสธไม่เต็มเสียง เมื่อเขาแทรกตัวไปอยู่กลางหว่างขาสวย มือสากจับขาเรียวอ้าออกกว้างและจับยกขาเรียวพาดไหล่แกร่งข้างหนึ่ง
“ไม่ต้องอาย เธอสวยมาก” ไรเฟิลเอามือลูบไล้เนินอวบอูมไร้ขน เขาบีบคลึงเบาๆ แล้วจ้องมองกลีบอวบอูมที่ปิดสนิทด้วยแววตาหวานฉ่ำ เขาเคยเห็นผ่านๆ ตอนอาบน้ำให้เธอในคืนนั้น พอเห็นเต็มตาในวันนี้มันช่างสวยงามจริงๆ
“พะ...พอแล้วเฟิล ไม่เอานะ” ณิชารีบเอ่ยห้ามเสียงเบาหวิว เธอรีบหยัดตัวลุกขึ้น แล้วประคองใบหน้าหล่อเหลาให้เงยขึ้น เมื่อเขาก้มคลุกเคล้าสูดดมจุดที่อ่อนไหวของเธออย่างหื่นกระหาย
“ไม่งอแงนะที่รัก เชื่อฟังฉัน” ว่าจบ เขาก็จับให้เธอนอนหงายตามเดิม ปลายลิ้นร้อนตวัดปัดป่ายเนินอวบอูมอย่างชำนาญ อีกทั้งยังใช้ปลายนิ้วชี้ถูไถใจกลางความเป็นสาว จนน้ำสีใสไหลเยิ้มออกมาจนชุ่มนิ้วเรียวยาว
“อื้อ~ เฟิล” โพรงเนื้อนุ่มตอดรัดจากภายใน จนร่างบางนอนบิดเร่าด้วยความเสียวซ่านแทบขาดใจ ร่างเล็กเกร็งกระตุกฉีดพ่นลาวาออกมาอย่างสุขสมเมื่อโดนเขาปรนเปรอให้อย่างหนัก
“อ๊า~” ปากเล็กเผยอขึ้นสูดปากและร่อนเอวสู้ลิ้นร้อน เมื่อโดนตะโบมดูดดุนน้ำหวานที่หลั่งไหลออกมาจนเหือดแห้ง
ไรเฟิลหยัดตัวถอดเสื้อผ้าออกจากตัว จนแก่นกายที่ใหญ่เกินมาตรฐานดีดตัวแข็งขึงชี้โด่ไปที่คนตัวเล็ก จนณิชาขยับสะโพกหนี เมื่อเห็นแก่นกายลำใหญ่ที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนอย่างน่ากลัว มิหนำซ้ำขนาดของเขายังใหญ่เท่าข้อมือของเธอ “เฟิล ฉันกลัว”
“ไม่ต้องกลัว” ไรเฟิลตรึงสะโพกมนไว้แน่นไม่ให้เธอดิ้นหนี เขาใช้นิ้วบีบบี้ติ่งสวาท และไม่รอช้าที่จะจับปลายหัวหยักถูไถกับกลีบกุหลาบที่ปิดสนิทให้ผลิบานออกทีละนิด “ซี้ด~ เสียวหัว”
“อื้อ~”
“ดีไหม” ไรเฟิลถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง แล้วเอาปลายหัวหยักหมุนวนร่องผ่ากลาง อีกทั้งยังบดขยี้เม็ดทับทิมสีแดงระเรื่ออย่างหนักหน่วง
ณิชาพยักหน้าตอบด้วยใบหน้าแดงซ่าน เธอยอมรับว่าเซ็กซ์ที่เขาปรนเปรอให้เธอมันรู้สึกวิเศษมากๆ จนอณูแห่งความอยากคุกรุ่นจนฉุดไม่อยู่
ไรเฟิลยังคงเอาปลายหัวหยักถูไถร่องผ่ากลางไม่หยุด จนณิชารู้สึกลอยเคว้งอยู่บนปุยนุ่นด้วยความเสียวซ่าน แต่แล้วเธอต้องผวาเฮือก ใบหน้าสะสวยนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด เมื่อเขากดส่วนหัวหยักเข้าช่องทางรัก
“เจ็บ! เอาออกไปก่อนเฟิล ฉันเจ็บ” ณิชายกมือบีบแขนแกร่งอย่างแรง มือเล็กจิกเล็บลงบนเนื้อหนังของคนตัวโตเพื่อระบายความเจ็บปวด
“อย่าดิ้นณิ เชื่อใจฉัน” ไรเฟิลพ่นลมหายใจอย่างติดขัด เขาดันปลายหัวหยักไปแค่นิดเดียว แต่ร่องแคบบีบรัดส่วนหัวมนจนปวดหนึบไปทั้งลำ อีกทั้งเลือดสีแดงสดก็ไหลชโลมเคลือบส่วนปลายจนมันวาว
“ณิเจ็บ...” ณิชาเอ่ยบอกน้ำตาคลอเบ้า และยิ่งเธอใช้สรรพนามน่ารักแบบนี้ เขายิ่งอยากทะนุถนอมเธอ ให้ครั้งแรกของเธอเป็นที่น่าจดจำ
ไรเฟิลขบกรามแน่นถอดถอนลำแกร่งออกก่อน เขาใช้ปลายนิ้วสะกิดระรัวถูนวดที่ปากทางรักเบาๆ เพื่อบิลด์อารมณ์ให้เธออีกหน จากนั้นเขาก็ค่อยๆ ดันนิ้วเรียวยาวเข้าไปในร่องคับแคบเพื่อเปิดทาง
“ยังเจ็บอยู่ไหม”
