บทที่ 27 เจนิสจะตายแล้ว

พิพัฒน์เม้มปากเกร็งลำคอจนเส้นเอ็นขึ้น ค่อย ๆ กดแทรกท่อนเนื้อใหญ่ยาวเข้าไปในความสาวของเธอช้า ๆ แต่มันช่างยากลำบากจนต้องขมวดคิ้ว

“เข้ายากจัง อืม...”

เขาพึมพำกับตัวเอง ตามองช่องทางเล็กแคบที่กำลังกลืนกินตัวตนของเขา เหมือนมันไปต่อไม่ได้เพราะมีอะไรมาขวางกั้น

เงยหน้าขึ้นสบตากับคนตัวบางที่ส่ายหน้าบนห...