บทที่ 28 พี่ไม่เจ็บ แล้วเจนิสล่ะ

พิพัฒน์รู้สึกตัวตื่นขึ้นในช่วงสาย แม้จะเหนื่อยจนสายตัวแทบขาดเพราะจับเธอกินอย่างมูมมาม แต่กลับรู้สึกกระชุ่มกระชวยอย่างประหลาด

ริมฝีปากหยักยกยิ้มละมุน จูบไหล่เปลือยเปล่าของคนที่นอนหันหลังให้ในอ้อมกอด แล้วกระชับอ้อมแขนให้แน่นอีกนิด

“เจนิส ตื่นได้แล้ว”

“อือ...”

คนตัวบางที่อุณหภูมิร่างกายสูงกว่าป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ