บทที่ 41 คุ้มค่าเหนื่อยไหม

แสงแรกของพระอาทิตย์ส่องผ่านผ้าม่านผืนบางเข้ามากระทบสายตาหญิงสาวที่นอนตะแคงหันหน้าเข้าหาระเบียง เธอยกมือบังแสงสว่างที่รบกวนห้วงฝันแสนหวานแต่แรงขยับเพียงน้อยนิดดันทำให้คนตัวโตที่นอนกอดเธออยู่ด้านหลังรู้สึกตัวตื่น

เขาลืมตามองคนขี้เซาแล้วจูบศีรษะทุย ทั้งยังกระชับอ้อมกอดขึ้นอีกนิด

“ตื่นแล้วเหรอครับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ