บทที่ 44 ทำไมไม่ล็อกประตูครับ

“ว้าว ไม่ได้มาที่นี่กี่ปีแล้วเนี่ย น้ำทะเลยังใสเหมือนเดิมเลย”

เพียงพัชร์ลงจากรถตู้แล้วเดินเร็ว ๆ ไปที่หน้าหาด ผายมือสูดอากาศเข้าปอด ลมทะเลพัดปะทะใบหน้าจนผมปลิว

ตั้งแต่ที่เธอและน้อง ๆ เรียนจบและรับช่วงต่อบริหารงานของครอบครัว ก็ยุ่งจนแทบไม่ได้กลับมาเยี่ยมบ้านเกิดที่ประเทศไทยอีกเลย

อย่าว่าแต่หาเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ