บทที่ 16 สายฟ้า | EP.16 ร้ายเริ่มต้น!

“เดี๋ยว” ลุกยืนตามไม่พอยังคว้าแขนเล็กไว้อย่างแรงจนร่างเล็กเสียหลัก แต่ได้แขนกำยำกอดรับเอาไว้พอดี

สองร่างกอดใกล้ชิดกันอีกครั้ง ใบหน้าห่างกันแค่คืบ ทุกอย่างเงียบงันได้ยินเพียงเสียงลมหายใจและเสียงหัวใจที่เต้นแรงของกันและกัน

“...”

ใบหน้าหวาน ดวงตาคู่สวยที่ตราตรึงอยู่ในใจ แม้แต่เวลานอนเขาก็ไม่สามารถหยุดค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ