บทที่ 15 สร้างความคุ้นเคย

“หึ...ผู้หญิงของคุณ?” คิ้วเข้มถูกเลิกขึ้นสายตาดุดันมุ่งมองตรง ก่อนจะย้ายโฟกัสมายังฉัน “จริงเหรอครับคุณชลิตา” สายตาเขายังดุดันแต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยนต่างจากเมื่อตะกี้ที่ขึงขังจนน่ากลัว

แต่ไฉนกลายเป็นฉันที่ถูกกดดันไปเสียเอง

“......” ไม่แสดงสีหน้าใด ๆ เพราะสมองเต็มไปด้วยความคิด ‘จริงเหรอครับคุณชลิตา’...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ