บทที่ 24 ไม่ผิด

 ชายหนุ่มโน้มตัวเข้าหาจนใบหน้าแทบชิด ลมหายใจอุ่นจัดเป่ารดผิวเนียน ก่อนจะบดเบียดริมฝีปากหนาลงมาอย่างหนักหน่วงและดุดัน น้ำตาลพยายามเบี่ยงหน้าหนีแต่แผ่นหลังกลับติดเบาะรถจนไร้ทางเลี่ยง

 เมื่อถอนจูบออก นิ้วเรียวยาวก็บีบเชยคางมนขึ้นมาสบตา แววตาเต็มไปด้วยประกายเพลิงแห่งความหึงหวง

 "ถ้าฉันเป็นสัตว์ป่าจริงๆ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ