บทที่ 25 ลงโทษเด็กดื้อ

 สัมผัสที่เคยรุนแรงจากโทสะเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความโหยหาที่ดุดันจนน้ำตาลแทบตั้งตัวไม่ติด เพลิงบดจูบลงไปซ้ำๆ ราวกับจะประทับตราจองจำริมฝีปากบางนี้ไว้ไม่ให้ไปแย้มยิ้มให้ใครหน้าไหนอีก เสียงสะอื้นไห้ที่เคยดังระงมค่อยๆ ถูกกลืนหายไปแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจที่สอดประสานกันอย่างรวดเร็ว

 "คุณ... คุณเพลิง ตาลเจ็บ.....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ