บทที่ 32 สงสาร

 เมื่อทานอาหารเสร็จแล้ว เพลิงจูงมือน้ำตาลเดินเลี่ยงจากสวนหินขัดตา เข้าสู่โซนด้านหลังของคฤหาสน์ที่มีเถาวัลย์ปกคลุมหนาแน่นจนดูเหมือนกำแพงธรรมชาติ เขาผลักบานประตูไม้เก่าแก่ที่ซ่อนตัวอยู่เงียบๆ ออก เผยให้เห็น "เรือนกระจกไม้สน" ขนาดกะทัดรัดที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางดงดอกไม้ป่ากลิ่นหอมรัญจวน

 "ที่นี่... คือม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ