บทที่ 19 บทที่ 19

ครืด ครืด

‘จริงๆเธอรู้สึกหิวข้าวนะ เพราะเธอยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เที่ยงจนถึงตอนนี้ แต่ตอนนี้เธอกินอะไรไม่ลงจริงๆ เพราะความกังวลเรื่องยาย’ ฟ้าใสคิดในใจพลางนั่งลงที่ป้ายรถประจำทางที่ตอนนี้มีคนไม่มากก่อนที่รถประจำทางสายที่เธอต้องการขึ้นเพื่อเดินทางกลับที่พักจะมาถึง ฟ้าใสก็ออกไปโบกให้รถจอดพลางก...