บทที่ 3 บทที่ 3

“ยังไงจ๊ะ คิดได้แล้วใช่ไหมว่าจะเอายังไงเรื่องขายตัวน่ะ”

“ค่ะ หนูตกลงค่ะ แต่หนูจะทำแค่ครั้งเดียวนะคะแล้วหนู...หนูขอสี่แสน” ฟ้าใสเอ่ยพูดออกไป ‘ใช่ จริงอยู่ที่ค่าผ่าตัดหัวใจยายของเธอสามแสน แต่ที่เธอขอสี่แสนเพราะว่าเธอขอเผื่อไว้ใช้จ่ายด้วย ไหนๆเธอก็จะเสียตัวแล้ว แล้วมันก็เป็นครั้งแรกของเธอก็ต้องลองเรียกให้เต็มที่ก่อน’ ฟ้าใสคิดในใจ

“แหม เมื่อวานยังจะเอาแค่สามแสนอยู่เลยนะ” เจ้แหม่มพูดแซวฟ้าใสทีเล่นทีจริง

“ก็...ไหนๆก็ไหนๆแล้วอะเจ้ แล้วที่หนูขอพอจะเป็นไปได้ไหมคะ”

“ได้สิจ๊ะ เดี๋ยวเจ้หาลูกค้าให้ ลูกค้าระดับเกรดเอพรีเมียมไม่ซาดิส สำหรับครั้งแรกของหล่อนรับรอง...ตราตรึง” เจ้แหม่มเอ่ยพูดจีบปากจีบคอด้วยรอยยิ้ม

“เจ้อะ” ฟ้าใสเอ่ยพูดออกไปด้วยความรู้สึกเขินๆปนกังวลใจ

“ทำไมล่ะ นี่เธอยัยฟ้าใสยังไงในอนาคตเธอก็ต้องมีผัวต้องเสียตัวอยู่ดี เสียตัวแบบนี้สิดีได้เงินด้วย แต่เดี๋ยวฉันจะเรียกเงินจากลูกค้าไปห้าแสนเพราะว่าต้องหักค่านายหน้าให้ฉันหนึ่งแสนของเธอสี่แสน ตามนี้นะ”

“ค่ะเจ้” ฟ้าใสตอบรับ

“เอ่อ....แล้วต้องรอ.....” ฟ้าใสกำลังจะเอ่ยพูดถามเจ้แหม่มเพราะเธออยากรู้ว่าเธอต้องรอนานไหมกว่าจะได้ลูกค้าแต่เสียงโทรศัพท์มือถือของเจ้แหม่มก็ดังขึ้นมาซะก่อนที่ฟ้าใสจะพูดจบ

“อุ๊ย! ใครโทรมา ว๊าย! เสี่ยกลางโทรมา นี่ยัยฟ้าใสเธอออกไปก่อนไป ฉันจะคุยธุระ ไป” เจ้แหม่มเอ่ยพูดกับฟ้าใสด้วยความรู้สึกตื่นเต้นเพราะเสี่ยกลางที่เจ้แหม่มพูดถึงคือเจ้าของโชว์รูมรถยนต์ระดับประเทศ ก่อนที่เจ้แหม่มจะกดรับสายเสี่ยกลาง

“มีอะไรให้แหม่มรับใช้คะเสี่ย” เจ้แหม่มเอ่ยพูดพลางกวักมือไล่ฟ้าใสออกไป ฟ้าใสจึงถอนหายใจออกมาแล้วเดินออกมาจากห้องทำงานของเจ้แหม่มพลางปิดประตู ฟ้าใสเดินไปเดินมาวนเวียนอยู่ที่หน้าห้องทำงานของเจ้แหม่มเพราะเธอยังคุยกับเจ้แหม่มไม่เสร็จ ‘เธออยากรู้ว่าต้องรอนานไหมกว่าเธอจะได้ลูกค้า เธออยากให้ยายของเธอได้ผ่าตัดโดยเร็วที่สุดเพราะกลัวว่าอาการจะแย่ลงไปมากกว่านี้’ ฟ้าใสคิดในใจพลางเดินไปเดินมาและครุ่นคิดอย่างหนักอยู่ที่หน้าห้องทำงานของเจ้แหม่ม

ในขณะที่ภายในห้องทำงานเจ้แหม่มก็กำลังคุยโทรศัพท์กับเสี่ยกลาง เสี่ยกลางต้องการพริตตี้ในสังกัดของเจ้แหม่มไปพรีเซนต์รถยนต์ ในขณะที่เจ้แหม่มกำลังดีลธุรกิจกับเสี่ยกลาง.....

อีกด้านที่คอนโดหรูหราใจกลางเมือง

หนุ่มหล่อสุดฮอตผู้เป็นโสดและเงียบขรึม เจ้าของโชว์รูมและบริษัทส่งออกรถหรูรายใหญ่ชั้นแนวหน้าของประเทศ บริษัท ยูเรียนคาร์ จำกัด เขาคนนี้มีชื่อว่า ภพ หรือ กรภพ วิริยะกุล วัยสามสิบปี ตอนนี้เขากำลังนั่งแช่อยู่ในอ่างอาบน้ำที่เต็มไปด้วยน้ำอุ่นเพื่อผ่อนคลายร่างกายจากการทำงานหนัก

ที่ผ่านมากรภพทำงานอย่างหนักในฐานะเจ้าของและประธานบริษัท เขาเป็นหนุ่มโสดหน้าตาหล่อเหลาผู้เงียบขรึม พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตไปแล้วจากอาการเจ็บป่วยเมื่อประมาณสามปีที่แล้ว เขาจึงเข้ามารับช่วงต่อธุรกิจโชว์รูมและส่งออกรถหรูอย่างเต็มตัวต่อจากพ่อของเขา ส่วนแม่ของเขาเป็นแม่บ้านดูแลลูกและสามี หลังจากที่กรภพเข้ามารับช่วงต่อธุรกิจจากพ่อของเขา เขาก็ทำงานอย่างหนักเพื่อพิสูจน์ตัวเองให้เป็นที่ยอมรับจนเขาสามารถพิสูจน์ตัวเองจนเป็นที่ยอมรับของผู้บริหารและพนักงานรวมถึงคนในแวดวงธุรกิจ และจากการทำงานหนักของเขาทำให้ผลประกอบการของบริษัทเข้าเป้าและฟันกำไรเป็นกอบเป็นกำตลอดหลายปีที่ผ่านมาและธุรกิจอยู่ตัวโดยไม่จำเป็นต้องทำงานหนักเหมือนช่วงแรก ตอนนี้เขาจึงคิดว่าอยากหาเวลาพักผ่อนและผ่อนคลายเพื่อหาความสุขให้กับตัวเองบ้าง

วิธีการผ่อนคลายของผู้ชายมันก็มีหลายวิธีแต่พูดกันตามตรงตอนนี้เขาขอเลือกเซ็กส์เป็นวิธีการผ่อนคลายในตอนนี้ เพราะเขาเองไม่ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับใครเลยมานานแล้ว นานจนจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเขามีเซ็กส์ครั้งล่าสุดคือเมื่อไรและกับใครเพราะงานที่ยุ่งยากและเขาเองก็โสดด้วย ตอนนี้เขาขอผ่อนคลายด้วยวิธีนี้ กรภพคิดได้ดังนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนขอบอ่างอาบน้ำขึ้นมาพลางกดหาเบอร์และกดโทรออกไปหาใครบางคน ใครบางคนที่ว่าก็คือเจ้แหม่มนั่นเอง กรภพรู้จักกับเจ้แหม่มเพราะเคยติดต่อเรื่องงานพรีเซนต์รถยนต์และเจ้แหม่มเองก็เป็นคนกว้างขวาง อีกอย่างกรภพก็รู้ว่าเจ้แหม่มมีอีกอาชีพหนึ่งเหมือนที่คนในแวดวงก็รู้กันคือจัดหาผู้หญิงไปดูแลลูกค้าตามที่ลูกค้าต้องการหรือเรียกว่าแม่เล้า แต่เจ้แหม่มก็ไม่เคยบังคับใคร จริงๆกรภพไม่ได้สนิทกับเจ้แหม่ม ส่วนใหญ่จะคุยกันเรื่องงานมากกว่า แล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกที่กรภพใช้บริการให้เจ้แหม่มจัดหาผู้หญิงให้ในฐานะแม่เล้า กรภพโทรศัพท์ไปหาเจ้แหม่มแล้วกำลังรอสาย ในขณะเดียวกันเจ้แหม่มที่คุยกับเสี่ยกลางเสร็จพอดี เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง แน่นอนเป็นสายจากกรภพ

“คุณภพ สงสัยจะได้งานอีกแล้ว อิอิ” เจ้แหม่มเอ่ยพูดออกไปอย่างอารมณ์ดีก่อนที่จะกดรับสาย

“ค่ะ สวัสดีค่ะคุณภพ แหม่มพูดค่ะ มีอะไรให้แหม่มรับใช้คะ”

“ผมต้องการผู้หญิงสักคน คุณเข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม” กรภพเอ่ยพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“อ๋อ...ค่ะ แหมเป็นครั้งแรกเลยนะคะที่คุณภพใช้บริการจากแหม่มในเรื่องแบบนี้ เดี๋ยวแหม่มจัดให้ค่ะ ว่าแต่คุณภพอย่างได้แบบไหนเหรอคะ”

“ก็....” ‘จริงๆเขาไม่ได้มีสเป็กอะไรเป็นพิเศษนะ’ กรภพคิดในใจก่อนที่จะเอ่ยตอบกลับไป

“ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแต่ขอแบบน่ารักๆหน่อยแล้วกัน”

“แบบน่ารักๆ.....” เจ้แหม่มเอ่ยพูดพลางพยายามนึกถึงเด็กในสังกัดของตัวเองที่รับงานแบบนี้...จนนึกออก ....ยัยฟ้าใส

“คุณภพแหม่มมีอยู่คนหนึ่งค่ะ หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม เดี๋ยวแหม่มจะส่งไปให้ถึงที่เลยค่ะ รับรองไม่ผิดหวังแน่นอน แต่อาจจะจ่ายหนักหน่อยนะคะ เอ่อ ห้าแสนค่ะ”

“อือ ไม่มีปัญหาถ้าได้ตามที่ผมต้องการผมจ่ายไม่อั้น....แล้วก็....ขอคืนนี้เลยนะ แล้วผมจะจ่ายเงินกับเจ้าตัวเขาเอง”

“ค่ะ คุณภพ” เจ้แหม่มตอบรับด้วยรอยยิ้มดีใจ ‘ยัยฟ้าใสเธอขายออกแล้ว’ เจ้แหม่มคิดในใจ