บทที่ 31 บทที่ 31

‘ไม่โทรไปแล้วกันแต่...ไปหาเธอเลยดีกว่า อยากเห็นหน้า’ กรภพคิดในใจพลางยกยิ้มมุมปากอย่างอารมณ์ดีก่อนที่เขาจะเก็บโทรศัพท์มือถือลงในกระเป๋าเสื้อสูทแล้วหยิบกุญแจรถที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานแล้วลุกเดินออกไปจากห้องทำงาน

กรภพเดินออกมาจากห้องทำงานพลางหันไปมองนพดลเลขาของเขาที่กำลังนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงานหน้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ