บทที่ 39 SSG_6 : อ้าขาหน่อย

ปัง!

ปัง! ปัง!!

“โห้ พี่ทรอสนิก็แม่นใช่เล่นนะเนี่ย^^” ฉันนั่งเอาคางเกยแขนมิ้งค์เพราะชอบสะดุ้งตลอดเวลาได้ยินเสียงปืนดัง ฉันได้รู้จักกับทุกคนที่อยูที่โต๊ะนี่ทุกคนก็ชวนฉันคุยดีนะ ยกเว้นก็แค่.. พี่ราม ที่ยังไม่ค่อยจะคุยกับฉันเหมือนเดิม แถมยังมองฉันด้วยสายตาคล้ายๆจับผิดอีก ฉันเริ่มเกร็งแล้วเนี่ย มองอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ