บทที่ 50 SSG_18 : พี่เป็นคนไล่ฉันแท้ๆ

กว่าฉันจะกลับมาที่ห้องได้ฉันต้องใช้เวลายืนรอรถเป็นชั่วโมงๆ ยิ่งฟ้ามืดลงฉันก็ยิ่งหวาดกลัวเพราะตอนนั้นมีผู้ชายน่าหน้าน่ากลัวคอยลอบมองฉันตลอดเวลาอยู่สองคน แต่โชคดีว่าในนาทีสุดท้ายรถเมล์ก็ปรากฎ

และตอนนี้ฉันหมกตัวอยู่แต่ในห้อง ไม่ไปเรียนเพราะไม่อยากเจอพี่เขาไม่ว่าจะกรณีไหน... ฉันนั่งมองตัวเองหน้ากระจก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ