บทที่ 59 SSG_27 : ฉันไม่มีน้ำยาแล้วสินะ

“...เริ่มต้นกันใหม่ ได้ไหม” แล้วพี่เขาก็พูดออกมา หลังจากเงียบไปพักใหญ่

“....”

“ที่ผ่านมามันไม่น่าจดจำสักนิด ฉันไม่อยากให้เธอมีภาพจำฉันแบบนั้น” พี่รามยังคงขับรถไปเรื่อยๆมีเหลือบมามองฉันบ้างแต่ก็ต้องหันกลับไปมองทาง.. มาถึงตอนนี้แล้วฉันต้องทำไงต่อดี.. ฉันอยากนะ อยากมากๆ อยากเดินเคียงข้างเขา.. ให้ตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ