บทที่ 47 DSG_18 : น้องง~(NC)

“ปล่อยวาง~ อย่าเกร็ง... แล้ว แล้วก็ อย่ากัดนิ้ว~” พี่เซนท์ดึงมือที่ปากฉันออกแล้วกดมันไว้กับเตียง สายตายังจ้องฉันเขม็ง ร่างกายส่วนล่างก็พยายามขยับมันเข้าหาฉันช้าๆ หะ..ให้ตายดิ ฉันจะมองเขาทำไมกัน

“อย่าหันหนี.. “

“รู้ได้ไง.. อ๊ะ! ว่าฉันจะหันหนี~ อ๊า พี่มัน.. เจ็บนะ!” ฉันบีบแขนพี่เซนท์ ฉันทำได้แต่นั้นอะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ