บทที่ 5 UNLOVABLE_5💍 : ว่างล่ะ มีอะไร

กริ๊งงงง~ เสียงหมดชั่วโมงเรียนดังขึ้น

“เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ อย่าลืมงานที่อาจารย์สั่งด้วย คาบหน้าพรีเซนต์เดี่ยว” ทุกคนตอบรับอาจารย์และพออาจารย์เดินออกจากห้องไปทุกคนก็นั่งบ่นงุบงิบๆๆกันแทบจะทันที... ก็น่าบ่นอยู่หรอก ก็โดนสั่งให้ออกแบบอะไรสักอย่างให้สื่อความเป็นตัวเองที่สุด ไม่มีโจทย์ ไม่มีกรอบ และที่สำคัญ ห้ามออกแบบกล้วยๆมาเด็ดขาด.. นี่ยังไม่ทันจะเรียนเป็นเรื่องเป็นราวก็โดนโจทย์ที่ไม่มีแนวทางไม่มีกรอบแทบอิสระขนาดนี้ มันก็ยากไหมล่ะ.... แล้วแกจะออกแบบอะไรว่ะเนี่ยพายย

“จะออกแบบไรอ่ะ”

“...ไม่รู้อ่ะ คิดไม่ออก” นนท์ฟังฉันแล้วควงปากกาในมือมองไปที่กระดาน

“...แกอ่ะ ออกแบบอะไร”

“คิดไม่ออก”

“....” ฉันนั่งพิงพนักเก้าอี้แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนๆดูอะไรไปเรื่อยๆ... แต่ก็ต้องสะดุดตากับข้อความที่ธีสส่งมาก่อนหน้าที่ฉันอ่านไปแต่ไม่ได้ตอบ... เออ ลองถามมันดูดีกว่า

Pine : ว่างยัง

มันไม่อ่าน ไม่ตอบ ฉันเลยตัดสินใจเข้าไอจีแล้วเลื่อนดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย..

‘งื้อออ’

ซุบซิบ ซุบซิบ

ฉันได้ยินเสียงซุบซิบจากคนในห้องก็เลยเงยหน้าขึ้นไปมอง... ธีสมา มันกำลังเดินเข้ามาหาฉันแล้วที่ประตูก็มีคนที่ใส่ปลอกแขนสีฟ้ายืนกอดอกอยู่

“...มาทำไมเนี่ย” ฉันพูดกับธีสทันทีที่มันเดินมาถึงฉัน

“ก็เห็นถามว่าว่างยัง?”

“....” ฉันเองแหละ...

“ว่างล่ะ มีอะไร”

“...แกแค่ตอบไลน์ฉันก็ได้ไหมเล่า ฉันยิ่งทำตัวไม่ค่อยถูกอยู่เข้ามากลางเทอมแบบนี้ ไหนแกจะเป็นพวกอะไรที่มีแต่คนมองตามอีกอ่ะ”

“...ก็ฉันมาแล้ว ให้ทำไง” ฉันกุมขมับตัวเองนี่แค่มาเรียนต่างจากพวกนี่ก็เด่นมากพอแล้วนะ แล้วต้องมาเจออะไรแบบนี้อีก

“ฉันไม่อยากเด่นไง”

“แค่เป็นเพื่อนกับฉันแกก็เด่นล่ะ” พูดจบก็หันไปหยิบกระเป๋าฉันขึ้นไปสะพายแลเวก็เดินไปซะดื้อๆ..?

“..ธีส! แกจะเอากระเป๋าฉันไหนเล่า!”

“...” มันไม่ตอบแล้วก็เดินออกนอกห้องไปเฉย และที่สำคัญคือ อีกคนที่มีปลอกแขนสีฟ้าเหมือนธีสเห็นทุกอย่างนะ แต่ก็ไม่คิดจะห้ามเพื่อนอ่ะเดินตามกันไปซะอย่างงั้น... ไม่ได้การล่ะ ฉันรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งตามธีสไปทันที

ตึกๆๆๆ ตึกกๆๆ

“เอาคืนมาดิ”

“นี่แบกอะไรมาเรียนนักว่ะ หนักขนาดนี้”

“เอามาน่า” ฉันดึงกระเป๋าออกมาจากแขนมันได้และกำลังจะสะพาย

พรึบ! มันก็ดึงกระเป๋าฉันกลับไปสะพายเหมือนเดิม

“เดี๋ยวถือให้”

“....” อะไรของมัน ฉันมองธีสที่เอาแต่เดินมองไปข้างหน้าอย่างช่วยไม่ได้ เลยปล่อยให้มันสะพายไป

“ยังอยู่ที่เดิมหรือเปล่า”

“...หมายถึง?”

“ห้อง”

“..อื้ม ก็ที่เดิม” แต่ก่อนธีสเป็นคนเดียวที่ฉันเชื่อใจและยอมให้มันไปรับไปส่งฉันอยู่บ่อยๆ นอนค้างห้องฉันก็มี พอมาคิดๆ... ตอนนั้นฉันกับมันคงสนิทกันมากจริงๆ มากจนที่.. ผู้หญิงที่มันคบอยู่ตอนนั้นบอกเลิกมันเพราะเข้าใจผิดคิดว่าฉันเป็นกิ๊กมัน... แต่ฉันกับมันเราเป็นแค่เพื่อนกัน

“เดี๋ยวไปส่ง”

“ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวผู้หญิงของแกก็เลิกกับแกเพราะฉันอีกอ่ะ”

“ไม่มีให้เลิกเหอะ”

“...” ฉันหันไปมองใครอีกคนที่เดินมาด้วย เขาคนนั้นมองฉันแล้วพยักหน้า

“ไอ้นี่มันไม่มีใครคบ”

“กวนตีนละมึงอ่ะ”

“แต่มีให้กินเรื่อยๆ^^”

“กูจะเอารองเท้ายัดปากมึงไอ้มาร์” อ้อ ชื่อมาร์นี่เอง ฉันก็คุ้นๆหน้าเขาเหมือนกัน เมื่อเช้าก็อีกคน..คุ้น แต่นึกไม่ออก

“เห้ย ไอ้ธีส กูกลับก่อนละกัน”

“แล้วมึงไม่ไปหาพวกไอ้ลอร์ไงว่ะ”

“ไม่ว่ะ กูเหนื่อยๆ”

“...เออๆ” ก่อนที่มาร์จะหันมายิ้มให้ฉันแล้วเดินจากไป..

“เดี๋ยวไปคุยธุระกับเพื่อนก่อน รอแปบละกัน”

“..อื้ม”

สระว่ายน้ำ...

“..ฉันว่าฉันรอข้างนอกดีกว่า”

“ก็เข้าไปด้วยกันดิ” จะให้เข้าไปเพื่อ? ข้างในมีแต่ผู้ชายใส่กางเกงว่ายน้ำเต็มไปหมด เข้าไปให้ฉันมองไรว่ะไอ้เพื่อนบ้านิ

“ไม่อ่ะ มีแต่ผู้ชาย” ฉันยืนอยู่ตรงบรรไดทางขึ้นสระ ธีสหันมามองฉัน มันจิ๊ปากเหมือนรำคานแล้วก็เข้ามาบากฉันให้เข้าไปข้างใน

“ธีส! ไม่เอาไม่เข้าาา!!!”

“อยู่ตรงนั้นก็ไม่ต่างกันหรอกน่า” มันดึงแขนฉันให้เดินตามเข้าไป... ผู้ชายมองมาเต็มไปหมดเลยอ่ะ... กางเกงว่ายน้ำแบบสารพัด... อื้อออ

ฉันหลุบตามองพื้นอยู่อย่างนั้น ธีสมันแค่นขำฉันในลำคอ

“นั่งนี่” แล้วสั่งให้ฉันนั่งลงตรงเตียงข้างสระน้ำแล้วอยู่ๆมันก็..

พรึบ!

O_o!!!!! ถอดเสื้อตัวเองแล้วโยนมาตรงเตียงนั่งข้างฉัน กางเกงอีก!

ตูม!! แล้วกระโดดลงสระน้ำไปเฉยๆ... ก่อนจะโผล่หน้าขึ้นเหนือน้ำแล้วว่ายมาเกาะขอบสระข้างหน้าฉัน

“แล้วแกลากฉันมาเพื่อ?!”

“ขอหนึ่งชั่วโมง เดี๋ยวเลิกเลย”

“นี่! แล้วไหนบอกขอคุยกับเพื่อน”

“:)” มันไม่ตอบแถมยิ้มมุมปากให้ฉันแล้วกลับไปว่ายน้ำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

“...เอาแต่ใจ” ฉันงึมงำของฉันอยู่คนเดียว สายตาก็มองไปที่ต้นเรื่อง... ธีมว่ายน้ำด้วยท่าทีสบายๆแต่เคลื่อนตัวใต้น้ำได้เร็วมาก... ฉันก็ไม่รู้นะว่าทำไมต้องมีแต่คนชอบมันตั้งแต่สมัยมัธยม ยิ่งมหาลัยนี่ยิ่งมีคนชอบเยอะแน่ๆ ดูจากอาการของแต่ละคนที่เห็นฉันกับมันเมื่อเช้าก็พอเด่ได้ง่ายๆ มันต้องเป็นที่กรี๊ดกร๊าดของสาวๆในมอแน่ๆ

แล้วจังหวะหนึ่งที่มันว่ายถึงขอบสระ มันมองมาทางฉันพร้อมกับพูดว่า ‘แปบนึง’ แบบไม่มีเสียง... แล้วยิ้มให้ฉันที่มุมปากนิดๆแบบนั้นอีก ผมที่เปียกน้ำ ใบหน้าที่เปียกน้ำและหายใจทางปากแบบนั้น.... -/////- ไม่แปลกที่จะมีคนหลงเสน่ห์คนแปลกๆอย่างมัน

พรึบ

“เป็นแฟนไอ้ธีสมัน?” มีผู้ชายคนหนึ่งเดินมานั่งที่เตียงข้างๆฉัน เขามีผ้าผืนเล็กพาดบ่า ตัวเปียกเหมือนเพิ่งขึ้นมาจากน้ำ สายตามองไปที่ธีส

“เปล่า เป็นเพื่อน”

“เพื่อน?”

“อื้ม”

“แปลกดี” เขาคนนั้นพูดแล้วใช้ผ้าผืนเล็กยีผมพลางๆ ใช่!วันนั้นตอนที่ฉันทะเลาะกับพี่แมน นอกจากธีส ยังมีผู้ชายคนนี้!!

“....”

“มันไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้ามาทีนี่”

“....เหรอ” ฉันแค่ตอบไปงั้นๆ

“ไอ้โรม! เพื่อนกู อย่านะมึง” ธีสตะโกนมาแล้วชี้มาทางคนข้างๆ

“แปลว่ากูจีบได้?” คนข้างๆฉันตะโกนกลับไป

“จีบพ่อง!”

“หึ๊” เขาหยักยิ้มเย็นชาๆ แล้วลุกขึ้นยืน

“...”

“มันไม่เคยลืมเธอ”

“...ห๊ะ?” เขาพูดอะไรของเขา..

“...” ไม่พูดอะไรต่อแล้วก็เดินจากไปนิ่งๆ เพื่อนธีสแต่ละคนนี้มีแต่แปลกๆแฮะ.. เอะอะเดินหนี เอะอะก็นิ่งใส่

—————

เนียนๆไปเนอะพี่ธีส มิติใหม่แห่งการหาเพื่อนไปเฝ้าเวลาว่ายน้ำ คือลากมาแล้วถอดเสื้อผ้าต่อหน้าแม่มมมม

แบบนี้ก็ได้เหรออออออออ!!!