บทที่ 76 DSG_47 : ลำไยผัวววว

#sence

“หน้าตาสดชื่นแจ่มใสเลยนะมึง~ เป็นไง พระอาจารย์?” ไอ้ชาร์ปเดินมาวางกาแฟเย็นข้างๆผมแล้วนั่งลงตรงหน้าฝั่งตรงข้ามของโต๊ะ โดยมีไอ้รามเดินตามมาทีหลัง ส่วนไอ้ทรอส.. ไม่รู้หายหัวไปไหน

“แม่นดี แต่ก็ต้องใช้เวลาอยู่ดี”

“ทำไมวะ?” ผมเล่าทุกอย่างให้มันฟังนั่นแหละ แต่ก็ไม่ได้ลงรายละเอียดอะไร มันดูสนใจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ