บทที่ 13 - Chapter 13 –

คอนโด T

11.40 น.

ฉันลืมตาขึ้นมาแล้วความทรงจำเมื่อคืนก็แล่นเข้ามาในหัวทันที ฉันอยู่ที่คอนโดของเขา เมื่อคิดได้แบบนั้นฉันก็หันไปมองที่เตียงแต่ก็พบแต่ความว่างเปล่า เป็นแบบนั้นก็ดีเพราะฉันยังไม่อยากเห็นหน้าเขาในตอนนี้ กี่โมงแล้วเนี่ย

           ฉันพยายามลุกขึ้นเพื่อจะไปอาบน้ำ แต่ก็ทำได้ยากมากเพราะฉันระบมไปหมด บ้าที่สุด เขามันป่าเถื่อน ทันทีที่ลงจากเตียงแล้วพยายามจะเดินฉันก็ทรุดลงทันที

           “โอ๊ยยย!!!”

ปัง!!

           “นาย!!!”

           เขาเปิดประตูเข้ามาตอนที่ฉันล้มลงไปกองกับพื้น นี่เขายังอยู่หรอ??

           “ก็ฉันไง คิดว่าเป็นใคร!!?? ไอ้เวนเมื่อคืนรึไง!?”

           ฉันเลือกที่จะเงียบเพราะถ้าคืนพูดไรไม่เข้าหูอีก เขาได้ฆ่าฉันแน่ ฉันพยายามจะลุกขึ้นอีกครั้งด้วยความทุลักทุเล จนเขาเข้ามาอุ้มฉันขึ้น

           “นี่!! ทำอะไร!?”

           ฉันถามเมื่อเขาอุ้มฉันขึ้น

           “อุ้มไงถามได้”

“ฉันรู้ แต่มาอุ้มฉันทำไมปล่อย!!”

           กวนประสาทที่หนึ่ง!!

           “อวดดี แรงจะยืนยังไม่มี อย่าเก่งให้มันมากนัก! ละก็อยู่เฉย ๆ ถ้าไม่อยากตกลงไปคอหักตาย”

           เขาพูดแบบนั้นแล้วอุ้มฉันเดินไปที่ห้องน้ำแล้ววางฉันลงในอ่างอาบน้ำ

           “อาบเสร็จก็เรียก”

           เมื่อพูดจบเขาก็เดินออกไปจากห้องน้ำ ปล่อยให้ฉันจัดการตัวเองต่อ

           “เพราะใครล่ะ ที่ทำให้ฉันต้องเป็นแบบนี้ ไอ้บ้าเอ้ย!!”

           ฉันพูดขึ้นหลังจากที่เขาออกไปแล้ว ถ้าขืนเขาได้ยินมีหวังฉันโดนอีกรอบแน่ เหอะ!! ไอ้โรคจิต!! นี่ฉันไปทำเวนทำกรรมอะไรไว้ ทำไมต้องมาเจอคนแบบเขาด้วย

Tiger Talk

           ปัง!!

           ผมเดินออกจากห้องหลังจากที่อุ้มเธอไปส่งในห้องน้ำเรียบร้อยแล้ว จริง ๆ ผมตื่นก่อนเธอแค่แปปเดียว ก็เลยออกไปสูบบุหรี่ที่ระเบียง แล้วก็ได้ยินเสียงโอดครวญนั่นแหละ เลยเดินเขามาดู ก็เลยเห็นว่าคนอวดดีกองอยู่กับพื้น บอกแล้วไงว่าถ้าเดินได้ให้เรียกผมว่าไอ้หมาได้เลย!!

ติ๊งต๊อง ติ๊งต๊อง!!~~~

           เสียงออดหน้าห้องผมดังขึ้น ใครมาวะ?? ผมเลยต้องลุกจากโซฟาแล้วเดินไปเปิดประตู

           “ไงไอ้เสือ!!”

           ก็เจอเข้ากับไอ้วิน ไอ้แซม และไอ้คิง

           “มาทำไม!”

           ผมถามมันออกไปแทบจะทันที

           “เอ้าไอ้เวน พวกกูมาไม่ได้ไง??”

           ไอ้วินพูดขึ้นด้วยความกวนส้นตีน

           “หลบ กูเมื่อย!!”

           ไอ้แซมพูดขึ้นพร้อมกับผลักผมให้พ้นทาง เมื่อผมไม่ยอมหลีกทางให้พวกมันเดินเข้ามาในห้อง

“พวกมึงมาทำเหี้ยไรกันเนี่ย!?”

           ผมถามด้วยความหงุดหงิด แม่งมาทำห่าไรกันวันนี้วะ ร้อยวันพันปีไม่เคยคิดจะมา ปกติจะไปผับไอ้แซบตลอด

           “ทำไม ทำไมพวกกูจะมาไม่ได้ มึงซุกใครไว้!!?”

           ไอ้วินพูดขึ้นพร้อมกับท่าทางหาเรื่อง

           “มึงไม่พาใครมาที่ห้องนี้นี่??”

           ตามด้วยไอ้คิงที่พูดแล้วมองหน้าผมเหมือนต้องการคำตอบ ไอ้เวนปกติไม่ยักจะพูดมาก

           “มึงอยู่เงียบ ๆ แบบเดิมก็ดีนะไอ้คิง”

           ผมเลือกที่จะเมินคำพูดของมัน

           “หึ!!”

           พอมันได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะออกมานิดหน่อย ขำห่าไรวะ!!

ผมนั่งมองพวกมันด้วยความเซ็ง พวกแม่งซื้อของกินมากินกันที่ห้องผมเพื่อที่จะดูบอล ผมก็เลยต้องเลยตามเลย ไล่ไงพวกแม่งก็ไม่ไปหรอก

           ส่วนตาผมก็คอยมองประตูห้องตลอดว่าเธอจะออกมามั้ย แต่เธอน่าจะได้ยินเสียงไอ้เวนพวกนี้นะ ถ้าได้ยินก็คงจะไม่ออกมา ว๊อยยยย แล้วผมจะกลัวอะไรวะ!!

“เป็นห่าไรไอ้เกอร์ ลุกลี้ลุกลน”

           ไอ้วินที่เห็นว่าผมอยู่ไม่นิ่งก็พูดขึ้น

           “เปล่า!! ละมึงยุ่งไรกับกูนักห๊ะ ดูบอลของมึงไป”

           ผมตอบมันด้วยความหงุดหงิด

           “เอ้าห่านี่”

แกร๊ก!! ปัง!!!

           สักพักใหญ่ในขณะที่พวกผมกำลังดูบอลเสียงประตูห้องนอนผมก็ดังขึ้น เรียกความสนใจจากไอ้พวกนี้ได้เป็นอย่างดี ทุกคนหันไปมองทางต้นเสียงรวมถึงผมด้วย

           “เอ่อ ... โทษทีฉันไม่รู้นายมีแขก”

           เธอพูดขึ้นหลังจากที่ไม่มีใครพูดอะไรออกมา

           “ว๊าววว เกินความคาดหมายนิดหน่อย”

           ไอ้วินพูดขึ้นพร้อมกับหันมามองหน้าผม ความคาดหมายอะไรของมัน

“เชิญครับ”

           ไอ้แซมเชิญเธอมาร่วมวงกับพวกผมด้วย เดี๋ยวนี่ห้องกูรึเปล่า

           “ไม่ดีกว่า ฉันขอตัว”

           เธอพูดพร้อมกับมองหาอะไรสักอย่าง

           “เธอหาไร”

           ผมอดถามไม่ได้ เพราะเธอยืนหันไปหันมาอยู่นั่นแหละ

“เอ่อ กระเป๋า กระเป๋าฉัน??”

           อ่อ หากระเป๋า สงสัยอยู่ในรถผมมั้ง

           “ในรถมั้ง แปป”

           ผมลุกขึ้นเดินไปหยิบกุญแจรถในห้องนอนแล้วเดินกลับมาหาเธอ โดยมีสายตาไอ้พวกเวนนั่นมองตามตลอดเวลา

           “อ๊ะ! เธอเอารถฉันกลับไปก่อน”

           ผมยื่นกุญแจรถให้เธอพร้อมกับบอกให้เธอเอารถผมกลับไป ก็เมื่อคืนผมลากเธอมานี่

           “ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันกลับแท๊กซี่ก็ได้”

           ดื้อ!! จะดื้ออะไรนักหนา แล้วสภาพนี้กลับแท๊กซี่ได้โดนลากไปอีกอ่ะ

“สภาพนี้?? ก็แล้วแต่นะถ้าไม่กลัวว่าจะโดนรุมโทรม”

           ผมพูดขึ้นพร้อมกับทำท่าจะเก็บกุญแจรถ

           หมับ!!

           “ไว้ฉันจะเอารถมาคืนให้ละกัน”

           หึ!! เธอขว้ากุญแจรถจากมือผมไปทันทีที่ผมขู่ออกไปแบบนั้น

           “ตามสบาย อย่าเอาไปชนแล้วกัน”

“รู้แล้ว!!”

“รู้ใช่ป่ะคันไหน?”

           ผมถามเธอ แต่ก็ได้ความเงียบกลับมาเป็นคำตอบ

           “เดี๋ยวฉันโทรบอกคนให้พาไป เธอลงไปข้างล่างก็พอ”

“ขอบใจ”

           เธอตอบผมแค่นั้นแล้วเดินออกจากห้องไปทันที

           ปัง!!!

           หลังจากเธอออกไปแล้วผมก็จัดการโทรบอกพนักงานใต้คอนโดให้มาพาเธอไปที่รถผม แล้วก็กลับมานั่งกับไอ้พวกเวนนั่นต่อ

           “มึงหวงรถไม่ใช่หรอ?”

           ไอ้คิงถามขึ้นหลังจากที่ผมนั่งลงแทบจะทันที

           “เออ มึงหวงรถไม่ใช่?”

           ตามด้วยไอ้วิน ส่วนไอ้แซมแค่มองหน้าผมเหมือนรอคำตอบ

           “ก็แล้วไง??”

           ผมตอบพวกมันเหมือนไม่มีอะไรเกินขึ้น

“แล้วมึงให้เธอเอารถมึงไปเนี่ยนะ??”

           ไอ้วินพูดขึ้นเหมือนไม่เข้าใจว่าทำไมผมทำแบบนั้น

           “ก็กูไปพายัยนั่นมาเมื่อคืน ก็เลยให้รถกลับไปแค่นั้น”

           ผมตอบแล้วหันไปดูบอลต่อ แต่ไอ้แซมเหมือนจะยังมีข้อสงสัยมันเลยถามผมเรื่องที่มันอยากรู้

           “แล้วทำไมมึงพาเธอมาที่นี่ แทนที่จะเป็นอีกคอนโดที่มึงซื้อไว้เอาผู้หญิง??”

           มันถามเสร็จก็จ้องหน้าผมพร้อมรอคำตอบ

           “ก็ ... ก็มันใกล้ผับไอ้แซมสุดแล้ว กูขี้เกียจขับรถเมื่อคืนก็แค่นั้น!! พวกมึงจะอะไรกับเรื่องกูนักหนา??”

           พอผมตอบมันไปแบบนั้นพวกมันก็มองหน้ากันแล้วเลิกสนใจผมแล้วหันไปดูบอลต่ออีก

Naarak Talk

ตอนนี้ฉันอยู่บนรถของเขาหลังจากที่ลงมาใต้คอนโดก็มีคนมารอฉันหน้าลิฟต์แล้วพาไปที่รถของเขา ฉันก็พอจะรู้ว่าเขารวย แต่เขาก็ไม่น่าจะให้ฉันเอารถเขาออกมาแบบนี้ป่ะ??

           รถคันนี้ของเขาก็โคตรจะแพง McLaren 720S แมคลาเรน เลยนะ แมคลาเรน

           ตัวนี้เพิ่งจะเปิดตัวไปเมื่อปีที่แล้วเองแล้วฉันก็โคตรจะชอบเลย บ้าไปแล้ว ฉันก็รวยนะ แต่กับเขานี่ฉันว่าเขาโคตรจะรวยเลยแหละ ครั้งแรกที่ฉันโดนเขาลากไปมันไม่ใช่คันนี้ นี่เขามีรถกี่คันกันเนี่ย ถ้าฉันไม่คืนรถคันนี้ให้เขามันจะเป็นไรมั้ยนะ

           “อิบ้า แกบ้าไปแล้วหรอน่ารัก!!”

           ฉันฟุ้งซ่านอะไรของฉันเนี่ย เมื่อเลิกเพ้อเจ้อฉันก็พยายามรวบรวมสติแล้วขับรถกลับคอนโดตัวเองทันที

คอนโด N

18.50 น.

หลังจากกลับมาถึงคอนโดฉันก็สลบเป็นตายเลย ตื่นมาอีกทีก็เกือบทุ่มแล้ว หิวอ่ะ จริงซิฉันยังไม่ได้กินไรเลยตั้งแต่เช้า

           ติ๊ง!!

           ในขณะที่ฉันกำลังจะหาไรกิน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ฉันเลยหยิบมันขึ้นมาดู แล้วก็ต้องตกใจกับสิ่งที่เห็น

Tigerger started following you

เขาเอาไอจีฉันมาจากไหน?????

บทก่อนหน้า
บทถัดไป