บทที่ 14 - Chapter 14 –

K University

09.30 น.

ตอนนี้ฉันอยู่ที่มหา’ลัยแล้ววันนี้ฉันมีเรียนตั้งแต่เช้า แล้ว จริง ๆ แตกตื่นทั้งคณะตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วแหละเพราะอะไรนะหรอ เพราะฉันขับรถเขามายังไงล่ะ พวกผู้หญิงคณะฉันดันจำได้ว่าเป็นรถเขา ก็เขามาถามฉันกันใหญ่ว่าใช่มั้ย ยังไม่ทันได้ตอบอะไรหรอกอิมะนาวก็เข้ามาช่วยไล่พวกผู้หญิงพวกนั้นไปซะก่อน

           “อิน่า!! มึงฉาวโฉ่กว่าเดิมอีกค่ะตอนนี้”

           ในขณะที่นั่งเรียนอยู่ อยู่ดี ๆ อิมะนาวมันกูพูดขึ้นพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ให้ฉัน

           “อะไรวะ?”

           “ดูเอาเอง”

           ฉันรับโทรศัพท์จากมือมันมาดู พอเห็นเท่านั้นแหละแทบจะเป็นลม นี่มันบ้าบอที่สุด!

GOSSIP K UNIVERSITY

วินาทีนี้คงไม่มีเรื่องไหนน่าสนใจเท่าเรื่องนี้อีกแล้วนะคะลูกเพจทุกคน หลังจากที่เกิดศึกแย่งชิงหนุ่มหล่อสุดฮอตของคณะวิศวะฯ (ไทเกอร์) ไปเมื่อหลายวันก่อนกลางโรงอาหาร แล้วดูเหมือนว่าสาวฮอตจากคณะนิเทศน์ศาสตร์ อักษรย่อ นร. จะเป็นฝ่ายชนะไปในวันนั้นเพราะมีคนบอกว่าหนุ่มหล่อของเราลากกันออกไปเครียกันสองต่อสอง เอ๊!! สองต่อสองที่ว่านี่เครียกันที่ไหนอะไรยังไงค๊าาา

           มาวันนี้ถึงเกิดเรื่องชอคไปตาม ๆ กัน เมื่อมีคนเห็นว่าสาวฮอตจากคณะนิเทศน์ศาสตร์คนเดิ้ม คนเดิมเลยนะคะ ได้ขับรถของหนุ่มไทเกอร์มามหาวิทยาลัยในเช้าวันนี้ เอ๊!! หรือว่าคนนี้จะเป็นตัวจริงของหนุ่มไทเกอร์กันน๊าาาา เรื่องนี้ต้องขยายค่ะ ใครไปแอบเห็นอะไรมาหลังไมค์มาหาแอดมินได้เลยนะคะ

แอดมิน นกทุกชาติไป

นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน ละดูอิแอดมินนกทุกชาติไป อักษรย่อ นร. ไม่รู้เลยมั้งว่ามันคือฉันเนี่ย หึ๊ยยย ขอให้นกทุกชาติไปสมชื่อเลย

           “บ้าบอ ตัวจริง ตัวจริงบ้าบออะไรกัน!!”

           ฉันพูดขึ้นมาด้วยความโมโห แล้วคืนโทรศัพท์ให้อิมะนาวมันไป อย่าให้รู้นะใครเป็นแอดมินแม่จะจับมาตบให้หายโมโหเลย สาระแนนักนังตัวดี

โรงอาหารคณะนิเทศน์ศาสตร์

11.30 น.

“อิน่ามึงจะทำหน้าเหมือนจะไปตบคนแบบนี้อีกนานมั้ย มึงดูคนแถวนี้ดิ้เขาคิดว่ามึงผีเข้าหมดละเนี่ย”

           อิมะนาวมันพูดขึ้นหลังจากที่ฉันยังไม่หายอารมณ์เสียตั้งแต่เห็นข่าวในเพจซุบซิบคนดังมหา’ลัยนั่น

           “ก็มึงดู อินกทุกชาติไป มันเขียนข่าวซิ!”

           ยิ่งพูดยิ่งขึ้น!! ฉันโมโหจนเลือดขึ้นหน้าแล้วตอนนี้

           “เออน่า ก็ดีแล้วนี่อิพวกชะนีที่มายุ่งกับผัวมึงจะได้ไม่เสนอหน้ามาอีก ถ้ารู้ว่าเขามีเมียเป็นตัวเป็นตน”

           “ผะ ผัวเมีย อินาวตบปากเดี๋ยวนี้!!”

           ฉันรีบตะครุบปากอินาวแทบจะทันที

“โอ๊ยยย มึงจะกลัวอะไรก็มันจริงนี่ ไหน ๆ มึงก็คิดจะจัดการมันอยู่ละ ก็เอาให้สุดไปเลย ผัวข้าใครอย่าแตะ”

           ขอยาดมหน่อย รู้สึกจะหน้ามืดตาลาย

           “กูอยากจะกรี๊ดดดดด!!!”

           “ผีเข้าหรอถึงอยากจะกรี๊ด?”

           ระหว่างที่ฉันคุยกับอิมะนาวอยู่ก็มีเสียงดังขึ้นจากข้างหลัง ทำให้ฉันต้องหันไปมอง

           “นาย!! มาทำไม!?”

           ฉันถามเขาออกไป มาทำบ้าไรเนี่ยเดี๋ยวก็ได้เป็นข่าวอีกหรอก

           “เสียงดังทำไมเนี่ย ตอนเด็กที่บ้านให้เธอกินลำโพงหรอ??”

           ดูเอาเถอะ ในปากนี่มีหมากี่ตัวอยากจะรู้นัก

           “แล้วสรุปมาทำไม?”

“มาเอารถ”

           แค่เนี่ย ตั้งแต่เรื่องคืนก่อนแล้วก็เรื่องเขาฟอลไอจีฉันยังไม่ได้เครียเลยสักเรื่อง ฉันเองก็ไม่อยากพูดถึงเขาเองก็ไม่พูด แล้วจะให้ฉันพูดไรล่ะ

           “งก!”

           ฉันพูดขึ้นมาเบา ๆ

           “งกไรของเธอ มันรถฉันอยู่แล้วป่ะ”

           เออก็จริงของเขา แต่ฉันชอบอ่ะยืมก่อนไม่ได้ไง ป๊าไม่ยอมซื้อให้ฉันนี่ เหตุผลเพราะรถที่บเานมีเยอะแล้วมันไม่ใช่ป่ะ มันไม่เหมือนกันอ่ะ

           “ยืมก่อนไม่ได้ไงล่ะ?”

           พอได้ยินฉันพูดแบบนั้น เขาก็ทำหน้า งง ทันที

           “ชอบหรอ?”

           เขาถามฉันด้วยความสงสัย เขาคงคิดว่าฉันเป็นบ้าอะไรถึงได้มายืมรถเขา

           “เหอะ! อยากได้ก็เอาไปเลย”

           ฉันพูดแล้วโยนกุญแจรถให้เขาไป ผู้คนเริ่มให้ความสนใจเรื่องฉันกับเขาอีกแล้ว ถ้าขืนเขายังอยู่นานกว่านี้ได้เป็นเรื่องอีกแน่

           “อินาวไปส่งกูหน่อยดิ”

           ฉันหันมาพูดกับอินาว เพราะฉันเอารถเขามาแล้วเขาก็มาเอารถคืนจะให้ฉันกลับไงล่ะ

           “โนจ๊ะอิน่า วันนี้กูนัดผู้มึงหาทางกลับเองแล้วกัน”

           อิมะนาวมันปฏิเสธฉัน อิเลวววว อิเพื่อนเลว

           “ได้ไงอ่ะ ทำไมมึงทำกับกูงี้อ่ะ”

“ซอรี่ค่ะเพื่อน”

           “มึงเห็นผู้ชายดีกว่าเพื่อนแบบกูหรอ ได้อินาวได้!!!”

           ฉันพูดด้วยความหงุดหงิดพร้อมกับเก็บของ เพื่อเตรียมกลับไม่ง้อก็ได้ เหอะ!

           “ถ่อวอิน่าไม่งอนเพื่อนซิ เอางี้มึงก็ให้ผัวมึงไปส่งดิ้!!”

“อินาว!!!!!!”

           อิเพื่อนบ้า พูดแบบนั้นออกไปได้ไง แล้วดูเขายืนมองฉันกับอิมะนาวเถียงกันไปมาอยู่ได้ ทำไมไม่รีบไปสักที

           “นี่นายอ่ะ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ไปส่งอิน่ามันหน่อยซิ”

“ไม่กูกลับเองได้!!”

“เดี๋ยวฉันไปส่งเพื่อนเธอเอง”

           มีใครสนใจฉันบ้างงงงง

           “ก็ฉันบอกว่าไม่ไง!!”

“ถ้าดื้อ เธอโดนแบบวันก่อนแน่!!”

           กริบ!!

           “โอเค กูไปนะอิน่า ไว้เพื่อนโทรหาน๊าาาขอให้ได้ขอให้โดน!!”

           พูดเสร็จมันก็รีบไปทันที

           “อินาว!! อิเพื่อนเลว!”

           ฉันตะโกนด่ามัน แต่มันก็ไม่หันกลับมามองสักนิด

           “ไปได้แล้ว ฉันหิว”

           เขาพูดแล้วออกเดินทันที ส่วนฉันก็ต้องเดินตามเขาไปไง ฉันมีทางเลือกด้วยหรอ เหอะ!!!

ตอนนี้ฉันอยู่บนรถกับเขาแค่สองคน เออมันก็ต้องสองคนอยู่แล้วป่ะ - -” ต่างคนต่างเงียบ ฉันก็เงียบเขาเองก็เงียบ บรรยากาศแบบนี้คืออะไร???

           “เธอ...”

           !!!!

           “ห๊ะ??”

           ตกใจหมดนึกจะเรียกก็เรียก

           “ทำไมเธอไม่ฟอลไอจีฉัน?”

           ห๊าาา? นี่เขาจะถามฉันด้วยเรื่องนี้เนี่ยนะ เพี้ยนป่ะเนี่ย

           “ปกติฉันก็ไม่ฟอลใครอยู่แล้ว”

           ฉันตอบเขาไปตามตรง มันจริงที่ฉันไม่ฟอลใครเลยแม้แต่เพื่อนสนิทสุด ๆ แบบอิมะนาว ฉันเล่นไอจีก็แค่ลงรูป แปลกตรงไหน

           “ก็ฟอลฉันนี่ไง”

“ไม่ล่ะ ขี้เกียจ”

           ฉันยังคงยืนยันคำเดิมที่จะไม่ฟอลไอจีเขา เมื่อเห็นว่าฉันตอบแบบเดิมเขาก็มองหน้าฉันนิดหน่อยแล้วหันไปขับรถต่อ

I brag about you to anyone outside

But I'm a man of the woods it's my pride

I'm sorry baby you know I try

But I'm a man of the woods it's my pride

Man of the woods - Justin Timberlake**

เสียงโทรศัพท์เขาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ เขาเหลือบมองโทรศัพท์ที่วางอยู่หน้ารถนิดหน่อยแล้วกดรับสาย แต่โทรศัพท์เขาต่อกับบลูทูธฉันเลยได้ยินว่าเขาคุยกับใครแล้วคุยอะไรบ้าง แบบนี้ไม่ถือว่าฉันเสือกนะ เขาปล่อยให้ฉันได้ยินเอง

           ติ๊ด!

           “มีไรมึง”

           เขากดรับสายแล้วพูดกับคนในสายทันที

           “มึงอยู่ไหนว่ะ เลิกคลาสละหายหัวเลยไอ้เวน”

           เพื่อนเขาถ้าฉันจำเสียงไม่ผิดคงจะเป็คนที่ชื่อวินนี่แหละ

           “มึงมีไรพูดมากูขับรถอยู่”

“อ่าว กูก็นึกว่ามึงจะกลับด้วยเห็นเมื่อเช้าให้กูไปรับ”

           อ่า ฉันก็สงสัยอยู่ว่าเขาจะมาเรียนยังไง แต่ก็คิดว่าเขามีรถหลายคันคงไม่เดือดร้อน แต่เขาให้เพื่อนไปรับนี่เอง

           “กูมาเอารถ มึงไม่มีไรแล้วก็แค่นี้แหละ!”

“เดี๋ยว ๆ ไอ้สัสรีบไปไหน กูจะถามว่าคืนนี้วันเกิดไอ้แมน มึงไปป่ะมันจัดที่ร้านไอ้แซม”

           ฉันยังคงนั่งเงียบ ๆ เช่นเคย มันได้ยินเองนะไม่ได้เสือก

           “แมนไหนมึง”

           “ไอ้แมนถา’ปัตอ่ะ”

           “กูไม่รู้จัก”

“แต่กูรู้จักมัน เอาเป็นว่ามึงมาตกลงตามนี้”

           ติ๊ด!

           หืม ก็ได้หรอฉันว่าเขาเป็นคนแปลก ๆ ละนะ เพื่อนเขาแปลกกว่าอีก

           “ไอ้เวนนี่!”

           เขาสบถเบา ๆ หลังจากที่เพื่อนเขาตัดสายไปแล้ว

           “เธอ”

           อยู่ดี ๆ เขาก็เรียกฉันขึ้นมา

           “ว่า??”

“ไปด้วยกัน”

           หืม? อะไรของเขา

           “ไปไหน?”

           ฉันถามเขาออกไปเพราะไม่เขาใจในสิ่งที่เขาพูด

           “คืนนี้ไปด้วยกัน!”

           “!!!!!”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป