บทที่ 18 - Chapter 18 -
16.20 น.
ผมเพิ่งเลิกคลาส เลทตั้ง 20 นาทีอาจารย์แม่ง - -”
“ไปไหนต่อวะ?”
ไอ้วินถามพวกผมเมื่อพวกเราเดินลงจากตึกหลังจากเลิกเรียน
“บ้านเมีย”
ไอ้คิงตอบมันแล้วเดินแยกออกไปเลย ไอ้ห่านี่เลิกคบกันไปเลยดีมะ
“ร้าน”
ไอ้แซมตอบมาอีกคน ส่วนผมไม่ได้ตอบแต่มองหาคนที่กำลังรอผมอยู่
“มึงอ่ะไอ้เกอร์ มองห่าไรวะตั้งแต่เมื่อกี้ละจ้องโทรศัพท์อยู่ได้”
แม่งไม่เสือกสักเรื่องจะตาย ผมกำลังด่ามันในใจแล้วสายตาก็เจอเขากับคนที่กำลังนั่งรออยู่ ผมรีบเดินตรงไปที่เธอทันทีโดยมีไอ้สองคนนั่นเดินตามมา
“โทษทีอาจารย์ปล่อยเลท”
ผมพูดขึ้นเมื่อเดินมาถึงที่โต๊ะที่เธอกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่
“หวัดดีวิน แซม”
เธอเงยหน้ามาแล้วทักไอ้สองคนนั้น อ่าวแล้วผมอ่ะ
“ดี / ดีน่ารักมารอไอ้เกอร์หรอ?”
ไอ้แซมตอบกลับมาสั้น ๆ ส่วนไอ้วินก็สาระแนตามเคย
“อ่อ ใช่เราไม่ได้เอารถมาน่ะ”
เธอตอบไอ้วินกลับไปพร้อมกับเก็บหนังสือที่เอาออกมาอ่านระหว่างรอผมเข้ากระเป๋า ก่อนจะหันมาถามผม
“นายจะไปยัง?”
เธอถามผมแล้วลุกขึ้นยืนเพื่อเตรียมตัว
“ไปเลยก็ได้ แยกกันตรงนี้เลยละกันพวกมึงอ่ะ เจอกันร้านไอ้แซมคืนนี้”
ผมตอบเธอ แล้วหันไปล่ำลาไอ้สองคนนั่น
“เค / อืม”
“เธอแท๊กรูปฉันในในไอจีทำไม?”
ตอนนี้ผมกำลังขับรถไปส่งเธอที่คอนโด แล้วผมก็เลยเปิดประเด็นเรื่องรูปที่เธอแท๊กมาในไอจี
“ทำไม? แท๊กไม่ได้?”
เธอตอบเหมือนไม่ใส่ใจเท่าไหร่
“ก็...ป่าว แค่ตอนแรกเธอบอกเธอไม่ฟอลไอจีใคร”
ผมเลยพูดเรื่องที่เธอเคยบอกผม ก็ตอนนั้นยังยืนยันว่าจะไม่ฟอลผมอยู่เลย แล้วอยู่ ๆ มาฟอลแถมยังแท๊กรูปอีก แปลก แปลกมาก
“ก็แค่ ...”
เธอพูดขึ้นมาแล้วเงียบไปสักพัก ก่อนจะพูดขึ้น
“... อยากฟอล”
หลังจากได้ยินคำตอบของเธอผมก็เงียบไป ส่วนเธอเองก็เงียบไป
คอนโด N
“ขอบคุณที่มาส่ง”
เธอบอกผมหลังจากที่ผมขับรถมาจอดหน้าคอนโดของเธอ
“อือ ขึ้นห้องไปได้แล้ว”
ผมตอบแล้วสั่งให้เธอขึ้นห้องไป พอพูดจบผมก็ขับรถออกมาตรงกลับคอนโดตัวเองทันที คอนโดผมกับเธออยู่คนละทิศกันเลย กว่าจะฝ่ารถติดตอนเย็นกลับไป ผมสายแน่ ๆ คืนนี้
Naarak Talk
เขามาส่งฉันที่คอนโดฉันก็แยกกับเขาที่หน้าคอนโดของฉัน หลังจากที่เขากลับไปฉันก็ขึ้นห้องตัวเองทันที ฉันไม่เข้าใจเขาจริง ๆ จะขับรถไป ๆ มา ๆ ทำไม
ถ้าจะคิดว่าเขาคิดอะไรกับฉันนี่มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ผู้ชายแบบนั้นไม่มีทางหยุดแค่ผู้หญิงคนเดียวแน่ ๆ ฉันคงต้องเหนื่อยอีกเยอะเลยล่ะ
แล้วที่ฉันกดติดตามเขาในไอจีและอัพรูปพร้อมกับแท๊กหาเขา จริง ๆ มันก็ไม่ใช่ความคิดของฉันหรอก ความคิดอินาวมัน มันบอกว่าการทำแบบนี้เป็นการประกาศให้โลกรู้ว่า ‘ผู้ชายคนนี้เป็นของฉัน!’ บ้าใช่มั้ยล่ะ แต่ฉันดันบ้ากว่าทำตามที่มันพูดนี่ซิ
“แกมันบ้าน่ารัก”
พอคิดเรื่องที่ทำลงไปวันนี้ฉันก็ได้แต่ก่นด่าตัวเองเบา ๆ คนเดียว
นี่โทรศัพท์ฉันแจ้งเตือนเยอะแยะไปหมด ถ้าให้เดาก็คงเป็นเรื่องที่ฉันทำนั่นแหละ ก็อิแอดมินนกทุกชาติไปอะไรนั่นคงเอาไปโพสในเพจแล้วป่านนี้ ฉันเลิกสนใจมันแล้วไปอาบน้ำดีกว่า
24.30 น.
ฉันนอนดูซีรีย์คนเดียวอยู่ที่ห้อง จริง ๆ คืนนี้อิมะนาวมันโทรมาชวนฉันไปเที่ยว แต่ฉันไม่อยากไปตั้งแต่คืนก่อนที่เจอไอ้สารเลวนั่น ฉันก็รู้สึกเซ็งไปหมด
ติ๊ง!! ติ๊ง!!
เสียงแจ้งเตือนไลน์ทำให้ฉันละจากจอโน๊ตบุ๊คที่กำลังดูซีรีย์อยู่แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าใครไลน์มา
Now.manow
Now.manow : อิน่า!!!
Now.manow : มึงรู้ป่ะกูเจอใคร!!?
อะไรของมันวะ จะพิมพ์มาให้หมดก็ไม่ได้หรอวะ ต้องมาทำให้อยากรู้
Naarak.n : อะไรของมึง พิมพ์มาให้จบ ๆ
ฉันตอบมันกลับไป รอไม่นานมันก็ขึ้นว่าอ่านแล้ว แต่มันก็ไม่ตอบอะไรกลับมา อะไรของมันวะ ฉันเลยวางโทรศัพท์ไว้ที่เดิม
10 นาทีผ่านไป
ติ๊ง!! ติ๊ง!!
Now.manow : sent photo
Now.manow : sent photo
เสียงโทรศัพท์แจ้งเตือนที่ครั้งฉันเลยหยิบมันขึ้นมาดู ก็พบว่าอินาวส่งรูปมาให้ แล้วพอฉันเปิดดูเท่านั้นแหละ
อ่า ... ความรู้สึกนี้คืออะไร?? โกรธ? โมโห? ไม่ซิ ทำไมฉันต้องรู้สึกแบบนั้นด้วย
Now.manow : มึงจะเอาไง
Naarak.n : กูไม่รู้อ่ะ กูมีสิทธิโวยวายด้วยหรอวะ?
ฉันถามมันกลับไปเพราะฉันไม่รู้ว่าฉันควรทำยังไง
Now.manow : เขาบอกมึงป่ะว่าไปไหนคืนนี้
Naarak.n : ไม่ แต่กูได้ยินตอนเขาคุยกับเพื่อนว่าไปผับ
Now.manow : งั้นมึงโทรไปหาซิ
Naarak.n : โทร?
Now.manow : เออ ดูดิว่าจะรับไม่รับ
ฉันไม่ได้ตอบอะไรมันกลับไป ฉันจ้องโทรศัพท์อยู่นานเพราะไม่รู้จะเอาไงดี รูปที่ฉันเห็นมันก็คงเป็นเรื่องปกติที่เขาทำประจำอยู่แล้ว
ฉันเปิดดูรูปที่ถูกส่งมาอีกครั้งมันคือรูปที่ถูกซูมจนรูปเกือบแตก แต่ก็เห็นชัดเจนว่าคือใคร ใช่!! มันคือเขา เขาที่ยืนจูบกับผู้หญิงที่หน้าห้องน้ำที่ฉันมั่นใจว่าคือร้านของเพื่อนเขา
หลังจากที่จ้องรูปอยู่นานฉันก็ตัดสินใจที่จะโทรหาเขา เมื่อกดโทรออกเสร็จรอสายอยู่สักพักจนฉันคิดว่าเขาคงไม่รับ แต่สุดท้ายเขาก็กดรับสาย
ติ๊ด!
“ฮัลโหล??”
อ่า ! ฉันควรพูดว่าไงดี
“ฮัลโหล!!? โทรมาไมไม่พูดวะ?”
เขาพูดขึ้นอีกครั้งเพราะฉันไม่ยอมตอบเขา
“นายอยู่ไหน?”
ในที่สุดฉันก็พูดออกไป
“ร้านไอ้แซม เธอมีไร?”
เขาตอบฉันตามตรง แล้วย้อนถามฉันด้วยความสงสัย ใช่! มันน่าสงสัยอยู่แล้วแหละ เขาคงไม่คิดว่าฉันจะโทรหาเขาหรอก
“หรอ? ฉันหิว”
อ่าาา!! อิบ้า!! แกบ้าไปแล้วหรออิน่ารัก แกพูดอะไรออกไป
“หิว?? หิวแล้วโทรหาฉันเพื่อ?”
เขาถามฉันอีกครั้งด้วยความงงงวย แน่ล่ะเขาต้องคิดว่าฉันเพี้ยนแน่ ๆ
“ก็มันดึกแล้วอ่ะ ฉันไม่อยากออกไปหาไรกินข้างนอกนายช่วยซื้อมาให้หน่อยซิ”
เพี้ยน!! เพี้ยนหนักมาก!!! ฉันมันบ้าบ้าไปแล้ว
“เธอเห็นว่าฉันเป็นไลน์แมนหรอถึงได้โทรมาสั่งซื้อของกิน!!”
ไอ้!!! ชิ!
“พี่ไทเกอร์ขาาา!!”
ยังไม่ทันที่ฉันจะได้พูดอะไรออกไป ฉันก็ได้ยินเาียงผู้หญิงแทรกเขามา
“นายอยู่กับผู้หญิงหรอ??”
ฉันถามเขาออกไปตรง ๆ เขาเงียบไปแปปนึงก่อนจะตอบฉันกลับมา
“ใช่! เธอกำลังขัดความสุขของฉันอยู่!”
เขาตอบฉันกลับมาตามตรงแบบไม่คิดจะปิดบังใด ๆ
“อ่า ... อยู่กับผู้หญิงจริง ๆ ซินะ”
ฉันพูดกับตัวเองเบา ๆ คล้ายกับจะย้ำความจริงที่เขาทำ
“อะไรนะ??”
เขาถามฉันอีกครั้งเพราะได้ยินไม่ชัด
“ป่าวช่างเถอะ ตามสบายฉันไม่กวนละ”
ฉันตอบเขากลับไป พร้อมกับตัดสายทิ้ง
ติ๊ด!!
Tiger Talk
“ป่าวช่างเถอะ ตามสบายฉันไม่กวนละ”
ติ๊ด!!
ผมมองโทรศัพท์ที่ถูกตัดออกไปอย่างไม่เข้าใจ
“พี่ไทเกอร์คุยเสร็จยังคะฟางรอนานแล้วนะ”
เสียงผู้หญิงที่ผมลากมาด้วยเรียกผมขึ้น ผมละสายตาจากหน้าจอแล้ววางมันไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง แล้วเดินขึ้นเตียงเพื่อจัดการสิ่งที่ทำค้างไว้เมื่อกี้ก่อนที่เธอจะโทรมา
“อื้มมม พี่ไทเกอร์”
เสียงครางของผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียงดังขึ้นแต่มันไม่ได้ปลุกอารมณ์ผมเลยแม้แต่น้อย
“อ๊าาา ฟางขึ้นให้”
เธอพูดขึ้นพร้อมกับผลิกตัวผมให้มาอยู่ด้านล่าง แล้วเธอย้ายขึ้นไปอยู่ด้านบน ก่อนที่จะจับลูกชายผมสอดใส่ของเธอแล้วเริ่มขย่มทันที
“อื้ออออ อ๊ะ อ๊ะ ๆๆ”
เธอขย่มพร้อมกับบีบเค้นหน้าอกตัวเองไปด้วย ผมมองภาพตรงหน้าก่อนที่จะทำในสิ่งที่ไม่คาดคิด
ผลัก!!!
“โอ๊ย!! พี่ไทเกอร์ทำอะไรคะ??”
ผมผลักเธอออกไปให้พ้นจากตัวผมจนเธอกระเด็นไปที่เตียงอีกฝั่งที่ว่างอยู่ เธอถามผมอย่างไม่เข้าใจ
“ออกไป!”
ผมสั่งพร้อมกับลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าตังแล้วหยิบเงินปึกหนึ่งขึ้นมาแล้ววางไว้ที่หัวเตียง
“แต่พี่ไทเกอร์คะเรายังไม่เสร็จธุระกันเลยนะคะ?”
เธอพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเข้ามากอดแล้วเอามามาลูบไล้หน้าอกของผม
พรึ่บ!!
“ฉันบอกให้ออกไป!!”
ผมพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับสะบัดมือเธอให้พ้นจากตัวผม
“แต่...”
“ออกไป!! อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ!!”
ผมตะวาดเสียงดังลั่น ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำเพื่อแต่งตัว
เกิดเรื่องบ้าไรขึ้นกับผมวะทำไมผมถึงรู้สึกแบบนี้ ทำไมผมถึงรู้สึกว่าเสียงผู้หญิงที่ลากมาแม่งน่ารำคาญวะ! แม่ง!! เสียอารมณ์ชิบ
ผมอาบน้ำเพื่อชำระล้างตัวให้สะอาด หลังจากอาบน้ำเสร็จออกมาก็ไม่เจอผู้หญิงที่ลากมาแล้ว ผมแต่งตัวแล้วลงไปนั่งดื่มกับไอ้พวกนั้นต่ออีกครั้ง
ผับ z ชั้น 2 VIP
“เอ้าเสร็จไวจังวะ?”
ไอ้วินถามขึ้นเมื่อเห็นหน้าผม
“ไม่มีอารมณ์”
ผมตอบมันไปตามตรงก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม
“มึงเนี่ยนะไม่มีอารมณ์ เป็นไปได้หรอวะ??”
มันพูดเหมือนไม่เชื่อในสิ่งที่ผมพูด อย่าว่าแต่มันไม่อยากจะเชื่อเลยตัวผมเองยังไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน
“เออ!!! กูกลับละ!!”
ปัก!!
ผมตอบมันพร้อมกับวางแก้วเหล้าเสียงดัง ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินออกมาทันที
