บทที่ 19 - Chapter 19 -
บรื๊นนนนนน!!!!!!
เสียงเหยียบคันเร่งซุปเปอร์คาร์คันโปรดของผมดังกระหึ่ม ยิ่งดึกถนนก็ยิ่งโล่งผมก็ยิ่งเหยียบมันจนแทบจะมิดไมล์ เสียงของมันช่วยทำให้ผมรู้สึกครายเครียดผมใช้มันเพื่อดับความเครียดและมันเคยได้ผลมาตลอด แต่ครั้งนี้กลับไม่ใช่ มันเกิดอะไรขึ้นกับผม
บรื๊นนนนนนน!!!!
เอี๊ยดดดด!!!
เสียงเบรคซุปเปอร์คาร์คันโปรดของผมดังสนั่นเมื่อถึงที่หมาย ผมเงยหน้าขึ้นมองคอนโดที่สูงเฉียดฟ้าตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจตัวเองว่าผมมาที่นี่ได้ยังไง
“แม่ง!! กูทำอะไรของกูวะ!!”
ผมสบถกับตัวเองก่อนที่จะเหยียบคันเร่งแล้วขับรถออกจากตรงนั้นไปทันทีเพื่อกลับคอนโดตัวเอง
K University
คณะวิศวะกรรมศาสตร์
12.30 น.
ผมมีเรียนตอนบ่ายแล้วตอนนี้ก็ใกล้เวลาแล้วด้วย เกือบมาสายแล้วมั้ยล่ะวันนี้เมื่อคืนกว่าจะได้นอน แม่ง!!
“ไอ้เกอร์มึงมานี่เลย!”
ผมที่เดินยังไม่ทันจะถึงโต๊ะไอ้วินก็ตะโกนเรียกผมเสียงดังลั่น ห่าไรของแม่งอีกวะ
“ไรของมึง?”
ผมถามมันแล้วนั่งลงที่โต๊ะประจำ
“มึงดูนี่ ดูเลยดังกว่าเดิมอีกนะมึง”
มันพูดพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ที่อยู่ในมือของมันมาให้ผม ผมมองหน้ามันเล็กน้อยแล้วหยิบโทรศัพท์มันขึ้นมาดู
GOSSIP K UNIVERSITY
ฮอตไม่หยุดฉุดไม่อยู่อีกแล้วนะคะสำหรับคู่นี้ที่กำลังเป็นที่จับตามองของคนทั้งมหา’ลัย อ๊ะ ๆ หลายคนคงจะรู้ว่าเป็นใครใช่มั้ยคะ? แต่สำหรับคนที่ไม่รู้แอดจะแอบกระซิบบอกให้นะคะว่าคู่ที่แอดหมายถึงก็ คือ ไทเกอร์หนุ่มเจ้าเสน่ห์แห่ง ‘คณะวิศวะฯ’ กับ สาวฮอตที่แสนจะ ‘น่ารัก’ แห่งคณะนิเทศน์ฯ นั่นเอง
ลูกเพจทั้งหลายคงจะอยากทราบแล้วใช่มั้ยละคะว่าเรื่องอะไร แอดก็คันปากยิบ ๆ อยากจะเม้าท์แล้วล่ะคะ เรื่องที่ว่าก็ คือ
มีคนตาดีแอบเห็นมาว่า สาวฮอตสุด ‘น่ารัก’ ที่ว่านั้นได้กดติดตามหนุ่มเจ้าเสน่ห์ในไอจี แต่มันคงจะไม่เป็นประเด็นเลยถ้าสาวฮอตของเราไม่ได้ติดตามแต่หนุ่มเจ้าเสน่ห์ที่ว่าแค่คนเดียว แต่ ๆ ยังไม่จบเพียงแค่นี้นะคะสาวฮอตของเรายังได้มีการอัพรูปและแท๊กหาหนุ่มเจ้าเสน่ห์อีกด้วย ตายแล๊ววว!! ถ้าบอกว่าไม่มีซัมติงก็คงจะเป็นไปไม่ได้ แบบนี้หนุ่ม ๆ สาว ๆ ทั้งหลายคงอกหักกันเป็นแถวแน่ ๆ ถ้าหากทั้งคู่คบกันจริง ๆ หวังว่าเราจะได้เห็นข่าวดีเร็ว ๆ นี้แน่นอน แล้วแอดจะรีบมาส่งข่าวให้ลูกเพจทุกคนทราบ
แอดมิน นกทุกชาติไป
บัดซบ!! บ้ากันไปใหญ่แล้วเขียนข่าวแบบนี้ หลังจากที่ผมอ่านจบผมก็โยนโทรศัพท์คืนไอ้วินมันไป
“สาว ๆ ในสต๊อกของมึงได้แหกอกมึงแน่ไอ้เกอร์ มึงเตรียมตัวไว้เลย”
ไอ้วินพูดขึ้นเหมือนจะเป็นห่วงนะ แต่ป่าวหรอกมันกำลังสมน้ำหน้าผมอยู่
“เหอะ! ก็ถ้าพูดไม่รู้เรื่องกูก็เขี่ยทิ้งแค่นั้นแหละ”
ผมตอบไอ้วินกลับไปแบบไม่คิดไรมาก
“มึงเขี่ยน่ารักทิ้งไม่ง่ายกว่าหรอ?”
ไอ้วินพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับมองหน้าผม คล้ายกับจะดูท่าทีของผม สิ่งที่มันพูดทำให้ผมชะงักไปทันที
“มึงจะเขี่ยผู้หญิงทุกคนเพราะน่ารัก มันไม่แปลกไปหน่อยหรอวะ??”
มันยังคงไม่หยุดพูด
“กูยังไม่เบื่อ ถ้ากูเบื่อกูก็เขี่ยทิ้งเองแหละมึงจะอะไรกับกูวะ”
ผมตอบมันกลับไปพร้อมกับลุกขึ้นเพื่อที่จะขึ้นเรียน
“แล้วมึงรีบไปไหนไม่รอไอ้สองตัวนั้นหรอ”
ไอ้วินเดินตามผมมาแล้วพูดถึงไอ้คิงกับไอ้แซมที่ยังไม่โผล่หัวมา
“มึงอยากรอก็รอไปดิ กูจะขึ้นไปนอน”
ผมยังคงไม่หยุดเดิน ส่วนไอ้วินก็เดินตามผมมานี่แหละ แต่ผมได้ยินเสียงมันหัวเราะหน่อย ๆ ไอ้เวนนี่. แม่ง
14.50 น.
Naarak Talk
“อิน่า!! มึงเห็นเพจซุบซิบคนดังมหาลัยยัง”
อิมะนาวเปิดประเด็นขึ้นขณะที่กำลังนั่งกินข้าวกลางวันกันอยู่ ไม่ต้องแปลกใจหรอกที่กินข้าวกลางวันตอนเกือบจะบ่ายสามแล้วอ่ะ ก็อาจารย์น่ะซิ สอนตั้งแต่สิบโมงจนถึงบ่ายสองครึ่ง บ้าไปแล้วพอรู้ว่าพวกฉันไม่มีเรียนตอนบ่ายนางก็ขอสอนยาวเลยจ้าาาาา
“เห็นแล้ว”
ฉันตอบมันไปเบา ๆ
“เกร๋อ่ะ! ชะนีคงปรี๊ดกันทั้งมหา’ลัย”
อิมะนาวพูดด้วยความตื่นเต้น
“ปรี๊ดจนมาตบกูอ่ะซิ! มึงรู้มั้ยเมื่อกี้ตอนกูเข้าห้องน้ำอยู่ กูได้ยินพวกผู้หญิงคุยกันเรื่องข่าวนี้มันก็ไม่แปลกหรอกที่จะคุย แต่ที่กูเซ็งอยู่เนี่ยคือมันด่ากู!! หาว่ากูไปอ่อยไอ้บ้านั่น”
ฉันพูดกับอิมะนาวยาวเหยียดเหมือนต้องการจะระบายอารมณ์
“โอ๊ยมึง! ไม่ต้องไปแคร์หรอกถ้ามันทำไรมึงนะกูนี่แหละจะตบมันเอง”
อิมะนาวมันพูดให้กำลังใจฉันพร้อมกับท่าทางขึงขัง
“เหอะ! กูจะเป็นนางเอกที่รอพระเอกมาปกป้อง”
ฉันพูดกับมันอีกครั้ง พร้อมยิ้มแบบมีเลศนัย
“อิน่า มึงกำลังคิดจะทำอะไร??”
มันพูดขึ้นพร้อมกับมองหน้าฉันเหมือนคนรู้ทัน
“ก็เรียนนิเทศน์มานี่มึงการแสดงกูได้เอนะอย่าลืม แต่ถ้ามันไม่มีไรก็คงไม่ได้ใช้หรอก 555555”
ฉันพูดแล้วขำกับมันสองคนเหมือนคิดอะไรแผลง ๆ ได้
“555555 อิบ้า กูนี่อยากเห็นเลยอ่ะ”
“อิดอก! ติดตรงที่อิพระเอกของกูนี่แหละ ถ้าให้เดาก็คงไม่โผล่หัวมาช่วยกูหรอกกูคงตายก่อนอ่ะ”
ฉันพูดกับมันขำ ๆ แล้วต่างคนต่างหันไปกินข้าวต่อให้เสร็จ
“อิน่าแล้วเดี๋ยวไปไหนต่อวะ”
อินาวถามขึ้นตอนที่เราสองคนกำลังจะลุกออกจากโต๊ะ เพราะกินข้าวกันเสร็จแล้ว
“ไม่รู้ว่ะ มึงอ่ะ”
ฉันตอบและถามมันกลับไป แต่ยังไม่ทันที่มันจะได้ตอบฉันก็ดันมีอุบัติเหตุซะกัน
เคร้งงงง!!
ดันมีคนเดินมาชนฉันจนจานชามกระเด็นไปหมด ดีนะที่มันหมดแล้วไม่งั้นได้เลอะเทอะแน่นอน
“ขอโทษค่ะ”
ฉันพูดขอโทษอีกฝ่ายก่อนเพราะฉันไม่แน่ใจว่าใครผิด
“เดินยังไงยะ! ไม่ดูตามาตาเรือ!”
อีกฝ่ายพูดพร้อมกับมองเหยียดฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า นี่คืดจงใจหาเรื่องใช่มั้ย??
“อ่าว พูดงี้ตบกันเลยดีกว่าก็เห็นอยู่เธอตั้งใจเดินมาชนเพื่อนฉัน!!”
อิมะนาวสวนกลับไปทันทีด้วยความเดือด
“เอ๊ะ!! แกอย่ามากล่าวหาฉันนะเพื่อนแกต่างหากที่เดินมาชนฉัน”
อีกฝ่ายก็เถียงกลับมาอย่างไม่ยอมแพ้
“ต้องการอะไรพูดมาเลย”
ฉันถามออกไปตรง ๆ เพราะไม่ต้องการที่จะมีปัญหา เมื่ออีกฝ่ายได้ยินแบบนั้นก็เดินเข้ามาใกล้ฉันก่อนจะพูดในสิ่งที่ต้องการ
“เลิกยุ่งกับพี่ไทเกอร์ซะ!! แกมันก็แค่ของเล่นแก้เหงานั่นแหละเขาไม่ได้จริงจังกับแกหรอก!!”
เมื่อได้ยินแบบนั้นฉันก็ยิ้มออกมาด้วยความตลก จนอีกฝ่ายถามกลับมาเพราะไม่เข้าใจ
“แกขำอะไร!!!?”
“เธอบอกว่าเขาเห็นฉันเป็นของเล่น เขาไม่ได้จริงจังกับฉันหรอ? แล้วเธอล่ะ? เขาเห็นเธอเป็นอะไร?!”
เมื่อฉันสวนกลับไปแบบนั้นอีกฝ่ายก็ได้แต่ยืนกำมือแน่นด้วยความโกรธ ก่อนจะชี้หน้าด่าฉัน
“แก!!!”
“อย่ามาชี้หน้าฉันเราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น!”
ฉันพูดเสียงดังขึ้นจากที่มีคนสนใจอยู่แล้ว ยิ่งพากันมุงดูเหตุการณ์กันยิ่งกว่าเดิม บางคนก็ยกโทรศัพท์เพื่อถ่ายรูปและคลิปวิดีโอ
“เหอะ! แกคิดว่าแกเป็นใครถึงได้หน้าด้านมายุ่งวุ่นวายกับพี่ไทเกอร์??”
อีกฝ่ายถามฉันอย่างเอาเรื่อง
“เธอควรจะไปถามผู้ชายที่เธอบอกว่าเป็นของเธอมากกว่ามั้ย!!? ว่ามายุ่งกับฉันก่อนทำไม!”
ฉันสวนกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้
“แก!! นี่แกหาว่าพี่ไทเกอร์ไปยุ่งกับแกก่อนหรอ!?”
“บางทีเรื่องของคนสองคนก็ไม่จำเป็นต้องป่าวประกาศออกไปก็ได้ เคยได้ยินป่ะว่าของจริงไม่ต้องพูดเยอะ แต่ถ้าอะไรที่มันปลอมจะทำให้มันกลายเป็นจริงก็คงต้องเหนื่อยหน่อยนะ”
ฉันพูดออกไปคล้ายจะกับจะย้ำเตือนให้คนรู้เนื่องความสัมพันธ์ของฉันกับเขาว่ามันคือเรื่องจริง เมื่อผู้คนต่างได้ยินแบบนั้นก็เกิดเสียงฮือฮาตามมา
“กรี๊ดดดดดด!!! อิน่ารัก!!”
เมื่ออีกฝ่ายได้ยินแบบนั้นก็กรี๊ดออกมาเสียงดังลั่นด้วยความโมโหก่อนจะพุ่งเข้ามาตบฉันอย่างแรง
เพี๊ยะ!!!!
เสียงฝ่ามือที่กระทบกับใบหน้าฉันอย่างแรงทำให้ทุกคนต่างเงียบไปด้วยความตกใจ แต่ไม่ใช่ฉัน
“อิน่าเป็นไรมั้ยมึง!??”
อิมะนาวถามฉันด้วยความตกใจ แล้วรีบเข้ามาดูฉันทันที
“กูโอเค มึงจำที่เราคุยกันเมื่อกี้ได้ป่ะ?”
ฉันพูดกับมันเบา ๆ เมื่อมันได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมาทันที
“อิน่ากูว่าละครที่มึงอยากจะเล่นกำลังจะเริ่มแล้วหล่ะ!”
อิมะนาวกระซิบข้างหูฉัน เหมือนเห็นเป็นเรื่องสนุก ๆ
