บทที่ 2 - Chapter 2 -
Naarak Talk
“อิน่า ทำไมมึงมาช้าแบบนี้เนี่ยกูหิวจะตายอยู่แล้วนะ”
ทันทีที่ฉันเดินมาถึงอินาวหรืออิมะนาวมันก็เหวี่ยงฉันทันทีที่มาถึง
“กูบอกกี่ทีแล้วให้เรียกกูว่าน่ารัก หรือไม่ก็รักไม่ใช่เรียกกูว่าอิน่า!”
อินี่บอกกี่ทีไม่เคยจำต้องให้โมโหเดี๋ยวแม่ก็ด่าให้หรอก เอะฉันก็ด่ามันอยู่นี่
“มันก็เหมือนกันแหละ ละมึงไปอารมณ์เสียไรมามาลงกับกูเนี่ย”
เหอะ! พูดเรื่องอารมณ์เสียจะเรื่องไรละก็เรื่องไอ้คนที่มันชนชั้นจนกระเด็นนั่นไง
“อย่าให้กูเล่าเลยหงุดหงิด”
“เอ้าอินี่ มาทำให้กูอยากแล้วไม่เล่า”
“หิวไม่ใช่หรอมึงอ่ะ ละเป็นเหี้ยไรต้องถ่อมากินถึงคณะชาวบ้านเค้าเนี่ย คณะตัวเองไม่มีจะกินว่างั้น”
อินี่มันงี้ตลอดเลยต้องลากฉันมาถึงคณะวิด’วะ มันไม่ได้อยากมากินข้าวเพราะที่นี่อาหารอร่อยหรอกมันมาดูผู้ชาย เหตุผลสิ้นคิดจริง ๆ
“มึงก็บ่นกูทุกที แต่ก็มาทุกทีเหมือนกันแหละ”
ก็ใช่ไงฉันก็มาดูผู้ชายแปลกตรงไหน อาหารตาชัด ๆ
“อ่ะแน่นอน กูใครน่ารักนะจ๊ะ”
“ค่าาา อิสวยอิคนไม่เคยนก อิแย่งผู้เพื่อนตลอด”
“โอ๋ ๆ ไม่งอนเพื่อนน๊าาา เดี๋ยวคืนนี้พี่เลี้ยงเอง”
“โอเค ดิลลลไปซื้อข้าวก่อนนะมึงนั่งรอนี่แหละ”
แหม! อินี่พอบอกจะเลี้ยงเหล้าหน่อยอารมณ์ดีขึ้นมาเลยนะ พอมันเดินไปซื้อข้าวฉันก็นั่งรอมันแต่ไม่ได้นั่งเฉย ๆ หรอก ฉันก็มองผู้ชายหล่อ ๆ ไปทั่วแหละคณะนี้นี่คัดหน้าตาป่ะวะ หล่อทุกคน
โอ๊ะ! เค้ายิ้มให้ฉันด้วยแหละ อ่ะ ๆ เดี๋ยวหาว่าหยิ่ง ฉันเลยยิ้มตอบกลับไปนิดหน่อยพอเป็นมารยาท อิอิ
ฉันเวิ่นมาตั้งเยอะยังไม่ได้แนะนำตัวเลยฉันชื่อน่ารัก น่ารักใช่มั้ยล๊า ฉันภูมิใจในชื่อนี้มากเลยต้องขอบคุณคุณป๊ากับม่าม๊า ที่ตั้งชื่อนี้ให้ฉัน ฉันมีเชื้อจีนนั่นแหละทางคุณพ่อ ที่บ้านฉันก็ไม่ทำไรมากหรอกก็เปิดร้านทองอยู่เยาวราช แต่ฉันย้ายออกมาอยู่คอนโดเพราะมันสะดวกมากกว่า ฉันเป็นลูกสาวคนเดียวคุณป๊านะทั้งหวงทั้งห่วงฉันมากเลยแหละ กว่าจะออกมาอยู่คนเดียวได้นะอ้อนตั้งนาน
“อ่ะข้าวมึง”
มาตั้งแต่เมื่อไหร่วะตกใจหมดกำลังติดไรเพลิน ๆ เลย
“แต๊งค่ะ”
“ละสรุปมึงจะไม่เล่าให้กูฟัง?”
“หือ? เล่าไร”
ฉันถามอินาวกลับไป
“อ่าวอินี่สมองปลาทองหรอ เรื่องที่ทำมึงอารมณ์เสียไง”
อ่อออออ นึกว่าเรื่องไร
“ก็ไม่มีไรอ่ะ มีคนมาเดินชนกูแล้วแม่งไม่ยอมขอโทษยังมาด่ากูอีกหาว่ากูเดินไม่ดู ยังไม่ทันกูจะได้ด่าไรเลยแม่งก็ชิ่งกูไปเลย อย่าให้กูเจอนะแม่ง”
ฉันเล่าให้มันฟังเรื่องเมื่อเช้าที่ทำฉันหงุดหงิด
“หล่อป่ะวะ”
หล่อหรอ?
“อือ ก็หล่อนะแต่ดูชั่ว ๆ ไงไม่รู้”
ฉันตอบมันกลับไป
“5555 อะไรของมึงวะ หล่อแต่ดูชั่ว ๆ”
“เออนั่นแหละ เดี๋ยวเจอชี้ให้ดู”
“กูอยากเจอเลยอ่ะว่าใครที่มึงบอกว่าหล่อแต่ดูชั่ว ๆ”
เหอะ! ถ้าเจอแม่จะด่าให้ผู้ชายอะไรไร้มารยาทสิ้นดี
