บทที่ 4 - Chapter 4 -
Tiger Talk
โรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์
“เออ เห็นเป็นไรเสาไง?”
ผมสวนกลับไปพร้อมกับก้มสำรวจเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว ดีนะไม่เปื้อนเกือบไปแล้ว
“มันจะมากไปแล้วนะ! ฉันก็บอกว่าขอโทษไงนายจะเอาไงอีก”
“ยัยเบื๊อกนี่!! ....”
“เห้ย ๆๆ ใจเย็นก่อน”
ยังไม่ทันที่ผมจะได้สวนกลับ ไอ้วินก็เข้ามาห้ามทัพซะก่อน
“ไอ้ผู้ชายปากมอมเอ้ย”
เธอพูดขึ้นมาเบา ๆ แต่โทษทีผมได้ยินว่ะ
“ฉันได้ยิน!!”
พอผมพูดขึ้นมาแบบนั้นเธอก็ทำท่าทางตกใจพร้อมกับพูดขึ้น
“อุ๊ย! ทานโทษนะคะพอดีดิฉันไม่ได้ตั้งใจ ไปอินาว”
เหอะ!! ความจริงใจในคำพูดเธอแม่งติดลบมากอ่ะ พอพูดเสร็จก็หันไปลากเพื่อนแล้วเดินออกไปทันที
“เธอ!!!”
ผมทำท่าจะพุ่งตามไปแต่โดนไอ้แซมกับไอ้วินดึงไว้ซะก่อน
“ปล่อยกูไอ้แซม”
“ดึงสติก่อนมึงอ่ะ”
พอมันพูดแบบนั้นไอ้วินก็เสริมขึ้นมาอีก
“เออมึงใจเย็น ๆ นั่นผู้หญิง ผู้หญิงสวยด้วย”
แม่งเอ้ย!!
“มึงดูยัยนั่นพูด พวกมึงไม่เห็นไง ห๊ะ!!? ยัยนั่นจงใจกวนประสาทกู”
ผมพูดขึ้นด้วยความโมโห
“เออเห็น เอาน่าหยวน ๆ”
หยวนพ่อมึงอ่ะไอ้เหี้ยวิน ถ้าเป็นแม่งโดนมั้งอ่ะ ทำพูดไอ้ฟาย ผมสะบัดตัวออกแล้วเดินหนีพวกแม่งมาทันที หงึดหงิดโว๊ยยยยย
“อ่าวเห้ย! ไอ้เกอร์มึงจะไปไหน”
ไอ้วินมันตะโกนตามหลังมา แต่ปมไม่ได้สนใจจะหันหลับไปมองสักนิด รำคาญแม่ง
Naarak Tak
“อิน่า มึงไปเหวี่ยงเค้าแบบนั้นได้ไง”
เมื่อฉันลากอินาวออกมาไกลพอสมควรมันก็เทศน์ฉันเรื่องที่ฉันไปเหวี่ยงไปวีนไอ้บ้านั่น
“ทำไม ทำไมกูจะด่าไอ้บ้านั่นไม่ได้”
“อิบ้ามึงไม่รู้หรอว่าไทเกอร์อ่ะ ตัวอันตราย”
ไทเกอร์??
“ไอ้บ้านั่นชื่อไทเกอร์หรอ”
ฉันย้อนถามมันเรื่องชื่อไอ้บ้านั่นด้วยความสงสัย
“ก็เออดิ ศูนย์รวมของความเลวร้าย แต่ผู้หญิงก็พร้อมจะเข้าหาเพราะหล่อ และรวย!!”
เหอะ! ดูผิดที่ไหนไอ้บ้านั่นมันตัวเงินตัวทองดีดีนี่เอง
“กูว่าละไงว่ามันดูชั่ว ๆ”
“ดูชั่ว ... อีน่า นะ นี่มึงอย่าบอกนะว่าคนที่ทำให้มึงอารมณ์เสียคือไทเกอร์อ่ะ”
“ก็เออดิ จะใครล่ะก็มันนั่นแหละ”
พอฉันพูดจบเท่านั่นแหละ อิมะนาวมันก็อ้าปากค้างไปเลย
“ทำไม มึงจะไปกลัวมันทำไม”
“เค้ากัดมึงไม่ปล่อยแน่ แล้วยิ่งสวย ๆ แบบมึงเนี่ย”
อะไรของมันวะ
“กูสวยแล้วมันไปเกี่ยวอะไรด้วย”
ความสวยของกูมันไปทำให้ไอ้บ้านั่นคลั่งหรอ เออก็อาจจะเป็นไปได้
“อิน่ามึงโดนเค้าลากขึ้นเตียงแน่!!”
“ขึ้นเตียง!!!”
