บทที่ 5 - Chapter 5 -
Naarak Talk
“ขึ้นเตียง!!!”
ฉักตะโกนเสียงดังด้วยความตกใจเมื่ออินาวพูดจบ
“อิบ้ามึงจะแหกปากทำไมเนี่ย”
ทันทีที่ฉันเสียงดังมันก็รีบเอามือมาปิดปากฉันอย่างรวดเร็ว
“อื้อ ๆๆ”
ฉันส่งเสียงเพื่อให้มันเอามือออกจากปากฉัน หายใจไม่ออกอิบ้านี่
“เอ้ย ๆ โทษที ละมึงจะตะโกนทำไมล่ะ”
“ละไอ้บ้านั่นมีสิทธิ์ไรมาลากกูขึ้นเตียง มึงจะบ้าหรอ”
ฉันถามมันกลับด้วยสีหน้าเอาเรื่อง
“คนแบบไทเกอร์ทำได้หมดแหละ โดยไม่สนว่าจะใช้วิธีการแบบไหน”
ไอ้บ้านั่นมันเลวขนาดนั้นเลยหรอวะ
“มึงแบบนั้นมันก็ดูชั่วเกินไปป่ะ”
“มึงไม่เคยได้ยินเรื่องเค้ารึไง”
มันถามฉันพร้อมกับทำท่าทางขนลุก
“เอ้าไหนมึงบอกชอบหล่อ ๆ ไง มึงกลัวไอ้บ้านั่นทำไม”
“กูชอบคนหล่อก็จริง แต่นั่นอ่ะเลวด้วยคนบ้าไรเปลี่ยนผู้หญิงแทบจะทุกวัน บางวันเช้าคน เย็นคน”
อื้อหืออออ เปลี่ยนบ่อยกว่าเปลี่ยนเกงในอีกอ่ะ
“ไม่กลัวติดโรคไงวะ อี๋”
“เออดิ ฟันละทิ้งชัด ๆ เลิกพูดเถอะ ละคืนนี้ไปตี้ป่ะ”
เอ้าอินี่เปลี่ยนเรื่องไม่บอกไม่กล่าวกูสักคำ
“เออ ๆ ไปดิ งั้นเดี๋ยวกูกลับคอนโดเลยละกัน”
“เอ้าอินี่มึงไม่เข้าเรียนตอนบ่ายหรอ”
มันถามฉันด้วยความตกใจ
“ไม่อ่ะ กูไม่มีอารมณ์ละมึงจะเข้าก็เข้าไปกูจะกลับละ”
ฉันตอบมันกลับไปด้วยสีหน้าเซ็ง ๆ
“มึงไม่เข้าแล้วกูจะเข้าทำห่าไรล่ะ งั้นไปคอนโดมึงด้วยได้ป่ะ คืนนี้จะได้ออกมาพร้อมกันเลย”
“เออ เอาดิ มึงขับนะง่วงอ่ะ”
ฉันตอบตกลงพร้อมกับโยนกุญแจรถให้มัน
“ตลอดเลยอินี่”
“ไปเถอะ รถมึงก็ทิ้งไว้นี่อ่ะ”
“ก็เออดิ”
คอนโด N
“กูนอนก่อนนะมึงจะทำไรก็ทำ”
ฉันบอกอินาวก่อนจะเดินไปทิ้งตัวลงที่โซฟาตรงกลางห้อง
“มึงนี่จะง่วงอะไรตลอดเวลา”
“อื้อ”
ฉันตอบรับมันเบา ๆ ก่อนที่จะหลับไปอย่างรวดเร็ว
18.30 น.
“อิน่าตื่น!”
“อื้อออ”
“อิน่าตื่นโว๊ยยยย!!”
ใครวะแม่งคนจะนอน
“อะไรวะ!!”
ฉันลืมตามาด้วยความหงุดหงิด
“อิดอกจะทุ่มแล้วลุกไปอาบน้ำแต่งตัว”
อินาวนั่นเอง เออฉันลืมไปเลยว่ามันอยู่ห้องด้วย บ่นเป็นแม่กูเลยอิดอก
“เออ ๆ แล้วมึงอาบเสร็จละ?”
ฉันถามมันพร้อมกับมองสำรวจเพราะมันอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ
“เออดิ นอนห่าไรนักมึงอ่ะ”
“ไวนะมึงอ่ะเรื่องแบบนี้”
“แน่นอนนนน ไปอาบน้ำกูจะไปแต่งตัว กูยืมชุดมึงนะ”
“ตามสบาย”
ฉันตอบมันก่อนจะเดินเข้าห้องเพื่อไปอาบน้ำตามคำสั่งมัน เพราะถ้าฉันยังลีลาอยู่มันบ่นฉันอีกรอบแน่ ๆ ยิ่งขี้บ่นอยู่ ใครได้เป็นเมียปวดหัวตาย
“อิน่าเสร็จยัง”
อินาวตะโกนเรียกฉันจากข้างนอก เพราะฉันมัวแต่แต่งหน้าแต่งตัวไม่ยอมออกไปสักที
“เออ ๆ เสร็จแล้ว”
ฉันตอบรับพร้อมกับหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกมาหามัน
“ช้าตลอดเลยนะมึง”
บ่นอีกละ
“เออน่า ไปถ่ายรูปมามึงจะรีบไปไหนยังไม่สามทุ่มเลย”
“กูไม่ได้รีบแต่มึงอ่ะช้า”
“เออ ๆ มาละนี่ไง ไปยังอ่ะ”
“ไปดิ มัวแต่ถ่ายรูปอัพรูปอยู่นั่นแหละมึงอ่ะ”
ยัง ๆ ยังบ่นไม่เลิกนี่ขนาดว่าเดินออกจากห้องมาแล้วนะมันก็ยังคงบ่นไม่หยุด
