บทที่ 14 พรหม(ไม่)ลิขิต

นาฬิกาดิจิทัลบนโต๊ะหัวเตียงบอกเวลาสามทุ่มกว่าแล้ว...

เพลินตาเพิ่งจัดการล้างจานชามมื้อเย็นและเก็บกวาดโต๊ะทำงานเรียบร้อย ร่างบางในชุดนอนลายทางทิ้งตัวลงนั่งพิงหัวเตียง พลางเปิดสมุดบันทึกเล่มหนาเพื่อเช็กตารางเรียนของวันพรุ่งนี้

ติ๊ง!

เสียงแจ้งเตือนข้อความจากไลน์ดังขึ้นเบาๆ บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่วางอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ