บทที่ 24 โทนี่...งานนี้มึงต้องช่วยกู!

ไทน์สูดลมหายใจเข้าเบาๆ พยายามปรับสีหน้าให้เนียนที่สุด แล้วยิ้มรับกลบเกลื่อน

“สงสัยเจ้าโทนี่คงจะถูกชะตากับห้องพี่มั้งครับ อีกอย่างพี่ว่าเป็นเพราะว่าเพลินตามาเล่นด้วยมั้งครับ น้องเลยไม่ซึม” ไทน์ว่าพลาง เหลือบมองนาฬิกาข้อมือ

“ทุ่มครึ่งแล้วเหรอเนี่ย”

โกร๊กกกก...

ชายหนุ่มไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อ เสียงอันทรง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ