บทที่ 27 นัดล่ม...แต่คนหวงไม่ยอมล่มตาม

แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านหน้าต่าง เพลินตาตื่นขึ้นพร้อมความรู้สึกอบอุ่นที่ยังหลงเหลือจากเมื่อคืน เธอหันไปมองแจ็กเก็ตตัวใหญ่ของไทน์ที่แขวนอยู่บนราว กลิ่นน้ำหอมจางๆ ทำให้เธอเผลอยิ้มออกมาตั้งแต่เช้า

ตลอดทั้งวัน เพลินตาตั้งใจเรียนไปพร้อมกับรอให้เลกเชอร์คลาสสุดท้ายจบลง เพราะตั้งใจว่าจะทักหาไทน์เรื่องไปหาเจ...