บทที่ 5 บัดเดอร์ของฉัน
“ก็คนเมื่อกี้ไง ที่มาชวนแกคุย”
เพื่อนใหม่ชี้ไปยังเด็กหนุ่มหน้าขาว ตาตี๋ ที่นั่งอยู่ไม่ไกล ก่อนจะจำได้ทันทีว่าเขาคือคนเดียวกับที่เข้ามาชวนเธอคุยตอนเริ่มกิจกรรม
“ภีมเหรอ?”
“ใช่ ภีมนั่นแหละ”
มันนี่ เพื่อนใหม่ของเพลินตาพยักหน้า ก่อนจะคว้าแขนเพลินตาเบาๆ
“ไปสิ เดี๋ยวฉันพาไปหา”
“อ๋อ...” เพลินตาพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินตามเพื่อนไป
ทั้งคู่เดินเข้าไปหาเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อน ไม่นานภีมก็หันมาเห็นพวกเธอ จึงขยับตัวเปิดที่ว่างให้
“มีอะไรเหรอ?”
เพื่อนสาวยิ้ม ก่อนจะชี้ไปที่เพลินตา
“เพลินตาจับได้แกเป็นบัดดี้น่ะ”
“จริงเหรอ?”
ภีมหันมองเธอด้วยสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย ก่อนรอยยิ้มจะค่อยๆ ปรากฏขึ้น
“ฝากตัวด้วยนะ ภีม”
“อือ…เหมือนกันนะ”
เพลินตายิ้มตอบ อย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องเริ่มทำความรู้จักกับคนแปลกหน้าใหม่ทั้งหมด แต่พอเธอยิ้มให้ อีกฝ่ายกลับเป็นฝ่ายหลบสายตาไปเสียอย่างนั้น
มันนี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ มองสลับไปมาระหว่างทั้งคู่ ก่อนจะยกยิ้มอย่างมีเลศนัย
“อะไรเนี่ย เพิ่งเป็นบัดดี้กันก็เขินกันแล้วเหรอ?”
“ใครเขิน?” ภีมหันขวับไปมองเพื่อนสาวทันที “ไม่มีสักหน่อย”
“เหรอออ”
เสียงลากยาวทำให้ภีมต้องถอนหายใจ ส่วนเพลินตาได้แต่ยืนหัวเราะเบาๆ ไม่รู้จะช่วยใครดี
“ว่าแต่ บัดเดอร์ล่ะ พี่คนไหนจะจับได้ชื่อฉันกันนะ ถ้าได้คนหล่อๆ ก็ดีนะสิ”
เพลินตาหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะส่ายหน้า สำหรับเพลินตาแล้ว การได้บัดเดอร์ที่หล่อหรือหน้าตาดีไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรขนาดนั้น ขอแค่เป็นรุ่นพี่ที่ใจดี พอจะให้คำแนะนำเวลาเธอมีปัญหาได้ก็เพียงพอแล้ว
การมาอยู่ในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย แถมยังต้องเรียนรู้เรื่องใหม่ๆ อีกตั้งมากมาย เธออยากมีใครสักคนที่พอจะพึ่งพาได้บ้าง อย่างน้อยถ้าเกิดหลงทางขึ้นมาอีก เธอจะได้มีคนให้ถามโดยไม่ต้องยืนงงอยู่คนเดียวเหมือนครั้งก่อน
“น้องๆ ครับ!”
เสียงรุ่นพี่สตาฟดังขึ้นจากด้านหน้าอีกครั้ง บทสนทนาของกลุ่มนักศึกษาปีหนึ่งจึงหยุดลงพร้อมกัน
“ต่อไปเป็นช่วงแนะนำบัดเดอร์นะครับ!”
เสียงพูดคุยรอบๆ ค่อยๆ เงียบลง
“พี่ปีสอง ทยอยออกมาด้านหน้าเลยครับ เดี๋ยวเราจะประกาศรายชื่อให้น้องๆ ได้รู้จักบัดเดอร์ของตัวเอง”
เพลินตาเงยหน้าขึ้นทันที
“มาแล้วๆ ฉันลุ้นจะแย่แล้วเพลินตา”
“ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน”
เสียงพูดคุยและเสียงแซวดังขึ้นเป็นระยะ เมื่อรุ่นพี่ปีสองทยอยเดินออกมาเข้าแถวด้านหน้า บางคนถูกเพื่อนแซวทันทีที่ปรากฏตัว บางคนก็เรียกเสียงกรี๊ดจากกลุ่มนักศึกษาปีหนึ่งได้ไม่น้อย
เพลินตานั่งมองอยู่เงียบๆ สายตากวาดมองรุ่นพี่ที่ทยอยออกมาเรื่อยๆ
จนกระทั่งรุ่นพี่ร่างสูงคนหนึ่งเดินออกมาจากกลุ่มด้านหลัง ใบหน้าที่คุ้นตากับเส้นผมสีเข้มยุ่งเล็กน้อยทำให้เพลินตาจำเขาได้ทันที
“พี่แผนที่”
เธอพึมพำออกมาเบา ๆ ไม่คิดเลยว่าเขาจะเป็นรุ่นพี่ในคณะของเธอด้วย โลกกลมขนาดนี้เลยหรือไง แถมยังได้เจอกันอีกครั้งเร็วกว่าที่คิดไว้เสียอีก
ไทน์เดินออกมายืนอยู่ด้านหน้า ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างไม่ใส่ใจนัก จนกระทั่งสายตาหยุดลงที่เด็กสาวตัวเล็กหลังกรอบแว่น…เธอกำลังมองเขาตาแป๋ว
มุมปากของชายหนุ่มยกขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเธอจะจำเขาได้ แค่นั้นก็ทำให้เขารู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังนึกเบื่อกับกิจกรรมตรงหน้าอยู่เลย เขาเริ่มอยากรู้แล้วว่าลูกแมวหลงทางตัวนี้จะทำหน้ายังไง ถ้ารู้ว่าคนที่ต้องคอยดูแลเธอต่อจากนี้เป็นเขา
“เอาล่ะครับ!”
เสียงของสตาฟดังขึ้นอีกครั้ง เรียกความสนใจของทุกคนกลับไปที่ด้านหน้า
“พี่ปีสองจะเริ่มประกาศรายชื่อน้องที่ตัวเองรับผิดชอบนะครับ” สตาฟเริ่มประกาศรายชื่อทีละคน
“พี่ปีสองคนแรก...”
รายชื่อถูกเรียกต่อกันไปเรื่อยๆ จนในที่สุด
“ต่อไป น้องเพลินตา! น้องเพลินตาอยู่ตรงไหนครับ?”
เพลินตารีบยกมือขึ้น “อยู่นี่ค่ะ!”
เสียงหัวเราะดังขึ้นเล็กน้อยเมื่อเธอยกมือสูงเกินความจำเป็น รุ่นพี่สตาฟก้มมองกระดาษในมือ ก่อนจะเงยหน้าขึ้น
“บัดเดอร์ของน้องเพลินตาคือ...” เขาหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกมา
“พี่ไทน์ครับ!”
คนที่ถูกเรียกชื่อยิ้มมุมปากอย่างใจเย็น ก่อนจะก้าวออกมาจากแถว ขณะที่เพลินตานิ่งไป ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นกว่าเดิม ก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินตรงมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ
“เจอกันอีกแล้วนะครับ...น้องหลงทาง”
เพลินตากะพริบตาปริบๆ ก่อนรอยยิ้มจะค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า
“พี่แผนที่!” เสียงเรียกนั้นทำให้คนรอบข้างหันมามอง
ไทน์หลุดหัวเราะเบาๆ
“คราวนี้ไม่ต้องหลงแล้วครับ” ไทน์พูดต่อด้วยน้ำเสียงสบายๆ “เพราะเดี๋ยวพี่จะดูแลน้องเอง”
หัวใจของเพลินตากระตุกวูบขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล เธอชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบหลบสายตาจากคนตรงหน้า
ส่วนเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆ กลับหันมามองเธอด้วยสายตาเป็นประกาย
“โอ้โห...พี่บัดเดอร์แกไม่ธรรมดาแล้วล่ะ”
เพลินตารีบหันไปมองเพื่อน
“พูดอะไรของแกเนี่ย!”
เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบตัว ขณะที่ไทน์ยังคงยืนยิ้มอยู่ตรงหน้า ไม่มีใครรู้เลยว่า บัดเดอร์สุดหล่อที่เพิ่งยืนอยู่ตรงหน้าเธอ
กว่าจะได้ตำแหน่งนี้มา เขาต้องจ่ายค่าเหล้าให้เพื่อนไปแล้วหนึ่งมื้อ
