บทที่ 8 ตื่นเช้าเป็นเรื่องปกติ?
ทางด้านไทน์ที่เพิ่งรับพรเสร็จและไหว้ลาพระสงฆ์เสร็จ เขากำลังจะหันไปยิ้มให้เพลินตา แต่สายตาเจ้ากรรมดันเหลือบไปเห็นไอ้เพื่อนสนิทตัวแสบที่ยืนถือโทรศัพท์ยิ้มอยู่ไม่ไกล
ไทน์เห็นแชตไลน์ที่เด้งการแจ้งเตือนบนหน้าจอล็อกของตัวเองผ่านๆ ก็รู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น!
ชายหนุ่มกัดฟันกรอด ข่มอารมณ์สุดขีด ส่งสายตาพิฆาตอยากฆ่าคนไปให้ไอ้มาร์คที่ยืนหัวเราะสะใจอยู่ไกลๆ
“พี่ไทน์คะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” เพลินตาเอียงคอถามด้วยความสงสัย เมื่อเห็นบัดเดอร์ของตัวเองจู่ๆ ก็หน้าดำหน้าแดงขึ้นมา
ไทน์รีบปรับสีหน้า หันกลับมาส่งยิ้มหวานกลบเกลื่อนทันที
“ไม่มีอะไรครับ พี่แค่อิ่มบุญจนตัวเกร็งน่ะ ปะ...เรารีบไปหาอะไรกินกันดีกว่านะ”
ไทน์อยากออกจากตรงนี้เต็มทน! ฝากไว้ก่อนเถอะไอ้มาร์ค เสร็จจากตรงนี้เมื่อไหร่ มึงเจอดีแน่!
ชายหนุ่มแตะแผ่นหลังเล็กของเพลินตาเบาๆ เร่งให้เธอเดินตรงไปยังรถสปอร์ตที่จอดอยู่ทันที โดยไม่เปิดโอกาสให้ไอ้เพื่อนวายร้ายเดินเข้ามาแซวระยะเผาขนแม้แต่วินาทีเดียว
ไทน์บึ่งรถพาเพลินตาออกมาจากหน้า ม. มายัง ร้านติ่มซำโบราณยามเช้า ที่ตั้งอยู่ห่างออกไปพอสมควร บรรยากาศภายในร้านโปร่งสบาย มีทั้งอาม่าอาก๋งและคนทำงานแวะเวียนมากินอาหารเช้า ทำให้ร้านดูคึกคักและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน
บนโต๊ะตอนนี้เต็มไปด้วยเข่งติ่มซำร้อนๆ ทั้งขนมจีบกุ้งจักรพรรดิ ฮะเก๋า บักกุ๊ดเต๋ซาลาเปาลาวาไข่เค็ม และชาร้อนสองแก้ว
“หูว...น่าทานมากเลยค่ะพี่ไทน์! ร้านนี้บรรยากาศดีมากๆ เลย” เพลินตาทำตาโต ใต้กรอบแว่นหนาฉายประกายความสุขออกมาอย่างเห็นได้ชัด ยามมองควันฉุยที่ลอยออกจากเข่งติ่มซำ
“พี่เห็นว่านัดเช้าขนาดนี้ ร้านติ่มซำร้อนๆ น่าจะเหมาะที่สุดครับ เพลินตากินเยอะๆ เลยนะ” ไทน์ส่งยิ้ม นั่งกอดอกมองเด็กสาวฝั่งตรงข้าม ความง่วงและอารมณ์หงุดหงิดจากไอ้มาร์คเมื่อครู่ค่อยๆ หายไปอย่างน่าประหลาด
เพลินตาคีบขนมจีบกุ้งเข้าปากคำโต แก้มขาวอมชมพูพองขึ้นยามเคี้ยว ก่อนจะหลับตาฟินกับรสชาติ
“อร่อยมากเลยค่ะพี่ไทน์! กุ้งเด้งมากเลย พี่ไทน์รู้จักร้านดีๆ แบบนี้ได้ยังไงคะเนี่ย”
“เอ่อ…ก็ตระเวนหาร้านของกินตอนเช้าอร่อยๆ แบบนี้ไปทั่วแหละ”
ไทน์ตอบไปอย่างลอยๆ จะให้บอกได้ยังไงว่าเพิ่งเสิร์ชหาร้านนี้เมื่อคืนก่อนนอน ปกติร้านอาหารเช้าพวกนี้ปิดตั้งแต่เขายังไม่ทันตื่นนู่นแหละ!
“งั้นแสดงว่าปกติพี่ไทน์เองก็ตื่นเช้าเหมือนกันสินะคะ”
“ใช่สิ ไม่งั้นพี่จะพาเรามาร้านอร่อยๆ แบบนี้ได้เหรอ?”
มือเรียวยาวเอื้อมไปคีบฮะเก๋าใส่จานให้เด็กสาวอย่างเอาอกเอาใจ
“เห็นกินอร่อยแบบนี้ พี่ตื่นตีห้าครึ่งมาก็ถือว่าคุ้มแล้วล่ะ”
เพลินตากลืนติ่มซำลงคอ ก่อนจะชะงักไปเล็กน้อย เธอมองหน้าไทน์ตาแป๋วแล้วถามขึ้นด้วยความใส่ใจ
“งั้นพี่ไทน์ง่วงรึเปล่าคะเวลาต้องตื่นเช้าๆ แบบนี้?”
“นิดหน่อยครับ แต่ไหว” ไทน์ตอบยักไหล่รักษาลุคหนุ่มฮอต
เพลินตานิ่งคิดไปแป๊บหนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมา เธอเอื้อมมือไปเปิดกระเป๋าค้นหาอะไรบางอย่างอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหยิบสิ่งนั่นยื่นให้ไทน์ข้ามโต๊ะ
มันคือ หลอดยาดมส้มโอมือ และลูกอมรสบ๊วยสองสามเม็ด
“ยาดมอันนี้หนูเพิ่งแกะใหม่ กลิ่นหอมสมุนไพรสดชื่นมากเลยค่ะ ส่วนลูกอมบ๊วยกินแล้วแก้ง่วงได้ดีมากๆ...หนูให้พี่ไทน์นะคะ เอาไว้ใช้เวลาต้องตื่นเช้าๆ แบบนี้”
ไทน์ก้มมองยาดมกับลูกอมบ๊วยในมือเล็กๆ ของเพลินตาด้วยความอึ้งไปชั่วขณะ
พ่อคาสโนว่าตัวฮอตของคณะบริหาร ผู้ผ่านการได้ของขวัญราคาแพง น้ำหอมแบรนด์เนม หรือจดหมายรักมานับไม่ถ้วน และนี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาได้รับ ‘ยาดม’ จากผู้หญิง!
แต่ไม่รู้ทำไม ยาดมธรรมดาๆ หลอดนี้กลับทำให้เขารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก มากกว่าน้ำหอมราคาแพงที่เคยได้รับเสียอีก
“ขอบคุณครับ” ไทน์รับมาถือไว้ พร้อมรอยยิ้มที่จริงใจที่สุดโดยที่เจ้าตัวก็อาจจะไม่รู้ตัว
หลังจากทานติ่มซำเสร็จ ไทน์ก็ขับรถมาส่งเพลินตาที่หอพักตามเดิม
เด็กสาวลงจากรถพร้อมรอยยิ้ม ก่อนยกมือไหว้ขอบคุณรุ่นพี่หนุ่มอย่างนอบน้อม ทำเอาไทน์อดยิ้มเอ็นดูท่าทางเรียบร้อยของเธอไม่ได้
“ขอบคุณสำหรับติ่มซำอร่อยๆ แล้วก็ที่พาหนูไปตักบาตรเช้านี้นะคะพี่ไทน์! ขับรถกลับดีๆ นะคะ”
“ครับผม ไว้เจอกันที่คณะนะเพลินตา”
ไทน์โบกมือให้ จนกระทั่งเพลินตาเดินกลับเข้าไปในหอพัก รอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้าของเขาค่อยๆ จางลง เปลี่ยนเป็นความง่วงเหงาหาวนอนระดับสิบ และ...ความแค้นที่มีต่อไอ้เพื่อนเวร!
ไทน์ทิ้งตัวลงอิงเบาะรถ หยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอ
การแจ้งเตือนจากไลน์เด้งขึ้นมาไม่หยุด ข้อความในกลุ่มมีมากกว่าหนึ่งร้อยข้อความแล้ว!
รูปถ่ายตอนเขายืนพนมมือถือถุงตักบาตรยามเช้า ไม่ได้ถูกไอ้มาร์คเอาไปลงแค่ไลน์กลุ่มแก๊งค์เท่านั้น แต่มันยังประจานเขาต่อในไลน์กลุ่มสาขาปีสอง จนรูปของเขากลายเป็นมีมประจำสาขาไปแล้ว
เช้าขนาดนี้พวกมึงตื่นมาสาระแนเรื่องชาวบ้านกันตั้งแต่เช้าได้ยังไงวะเนี่ย
ไทน์ยกยาดมหลอดใหม่ที่เพลินตาให้มาขึ้นสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นหอมสมุนไพรช่วยเรียกสติที่เหนื่อยล้าให้กลับคืนมาได้เล็กน้อย ก่อนจะกดพิมพ์ข้อความตอบกลับลงในไลน์กลุ่ม
[ไทน์ : @มาร์ค มึงเตรียมตัวจองศาลาวัดไว้ได้เลย...บุญที่กูตักบาตรไว้เมื่อเช้า กูอุทิศส่วนกุศลให้มึงคนแรก!]
