บทที่ 11 แผ่นดินไหวสองคณะ
บรรยากาศยามเที่ยงวันภายในโรงอาหารกลางของมหาวิทยาลัยนานาชาติเซนต์แมรี่ (SMIU) อบอวลไปด้วยเสียงจานชามกระทบกันผสมผสานกับเสียงพูดคุยของนักศึกษานับพันชีวิต โต๊ะยาวริมกระจกบานใหญ่ซึ่งเป็นจุดศูนย์รวมสายตาของทุกคณะ บัดนี้ถูกจับจองโดยกลุ่มนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ นำโดย 'ภัทร' ที่กำลังนั่งจิบกาแฟดำพร้อมสีหน้าเคร่งเครียด มือหนาไถหน้าจอโทรศัพท์มือถือกดหาเบอร์โทรของมิลินที่ไม่ยอมรับสายเขามาตลอดทั้งคืน
ความสับสนและโทสะของภัทรยังไม่ทันซาลง เสียงฮือฮาเบา ๆ ก็เริ่มระเบิดขึ้นจากประตูทางเข้าด้านทิศเหนือ ราวกับมีกระแสคลื่นความตื่นตระหนกแผ่ขยายผ่านโต๊ะกินข้าวไปทีละตัว
นักศึกษาที่กำลังตักข้าวชะงักมือ ชายหนุ่มหลายคนเหลียวหลังไปมองด้วยสายตาตกตะลึง ขณะที่บรรดาสาว ๆ ต่างพากันอ้าปากค้างยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแอบถ่ายรูปกันอย่างลนลาน
ร่างสูงโปร่งทรงเสน่ห์ของกวินทร์เดินก้าวเข้ามาในโรงอาหารอย่างโดดเด่น ใบหน้าคมคายฉายรอยยิ้มแพรวพราวประจำตัว ทว่าสิ่งที่ทำให้หัวใจของคนทั้งโรงอาหารแทบหยุดเต้น คือร่างเพรียวระหงของ 'มิลิน' ดาวคณะนิเทศศาสตร์ ที่กำลังก้าวเดินเคียงข้างเขาอยู่ติด ๆ
มิลินสวมเสื้อช็อปสีเทาเข้มตัวใหญ่ของกวินทร์ทับเสื้อนิเทศฯ ของเธอ แขนเสื้อยาวถลกขึ้นมาขมวดไว้ที่ข้อมือบางอย่างลงตัว มือซ้ายของเธอถูกฝ่ามือหนาและอบอุ่นของกวินทร์สอดประสานกุมไว้แน่นอย่างเปิดเผย ไม่มีรอยต่อของความลังเล มีเพียงภาพของคู่รักที่กำลังสกินชิปกันอย่างหวานซึ้ง
กวินทร์ประคองไหล่บางของมิลินให้เดินเข้ามาในระยะปลอดภัย เขาก้มลงกระซิบชิดใบหูของเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่ตั้งใจให้คนรอบข้างได้ยินชักชัด
“อยากกินอะไรครับมิลิน? เดี๋ยวฉันไปต่อแถวซื้อให้”
มิลินช้อนสายตาสุกใสขึ้นมองเขา คลี่ยิ้มหวานจับใจที่ชวนให้หัวใจคนมองสั่นไหว
“เอาเหมือนเดิมค่ะกวิน... ขอบคุณนะคะ”
กวินทร์ยิ้มตอบพลางยื่นมือไปเกลี่ยเรือนผมข้างแก้มของเธอทัดหูให้อย่างนุ่มนวลและแสนรัก ท่าทางสนิทสนมไร้ที่ติตามข้อตกลง 'ความเนียนระดับสิบ' ถูกถ่ายทอดออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติจนไม่มีใครสงสัย
สายตาของคนทั้งโรงอาหารไม่ได้มองแค่ความหวานซึ้งของคู่รักคู่ใหม่ แต่กำลังจับจ้องไปที่โต๊ะของภัทร ซึ่งบัดนี้บรรยากาศรอบตัวเขากำลังดิ่งลงสู่ความเย็นเฮือกระดับจุดแช่แข็ง
ภัทรกำแก้วกาแฟในมือแน่นจนข้อหักขาว แก้วพลาสติกบิดเบี้ยวตามแรงบีบ ดวงตาคู่คมดุดันจ้องมองภาพมิลินในเสื้อช็อปวิศวะฯ ของกวินทร์ด้วยความโกรธแค้นจนเส้นเลือดบนหน้าผากปูดเกร็ง ภาพหญิงสาวที่เขาเคยคิดว่าเป็น “สมบัติส่วนตัว” กำลังส่งยิ้มอ่อนหวานให้ผู้ชายคนอื่นต่อหน้าธารกำนัล มันเหมือนฝ่ามือที่ตบเข้ากลางใบหน้าของเขาอย่างแรง
ภัทรลุกขึ้นพรวด เก้าอี้เหล็กไถลไปกับพื้นเสียงดัง ครืด! จนคนรอบข้างสะดุ้ง เขาตั้งท่าจะเดินตรงเข้าไปหาคนทั้งคู่เพื่อดึงตัวมิลินออกมา
แต่ยังไม่ทันที่ภัทรจะก้าวพ้นโต๊ะ ร่างสูงใหญ่ของ 'เชน' และ 'ภาม' เพื่อนสนิทในชุดช็อปวิศวะฯ ของกวินทร์ ก็เดินเข้ามาแทรกตัวกั้นกลางไว้ราวกับกำแพงเหล็ก
“ไงครับคุณประธานบริหารฯ”
เชนยิ้มยียวน ยืนกอดอกมองภัทรด้วยสายตาไม่เกรงกลัว
“จะรีบไปไหนเหรอครับ? พอดีเพื่อนกูมันกำลังเอาใจ 'แฟนใหม่' มันอยู่น่ะ อย่าเพิ่งเข้าไปขัดจังหวะความหวานเลยเนอะ”
“หลบไป!”
ภัทรตวาดเสียงต่ำ
“กูมีเรื่องต้องคุยกับมิลิน!”
ภามก้าวขึ้นมาประสานสายตากับภัทรอย่างนิ่งสงบ น้ำเสียงราบเรียบแต่กดดัน
“มิลินไม่ได้อยากคุยกับมึงแล้วภัทร... และถ้ามึงคิดจะใช้กำลังตรงนี้ กูแนะนำให้มึงคิดถึงชื่อตระกูลวรโชตินิธิกุลไว้หน่อยก็ดี”
ชื่อตระกูลของกวินทร์ทำเอาภัทรชะงักกึกไปเสี้ยววินาที เขากัดฟันแน่นมองข้ามไหล่ของเชนไปเห็นกวินทร์ที่กำลังโอบเอวบางของมิลินพาไปนั่งที่โต๊ะกลางโรงอาหาร กวินทร์หันกลับมาสบตาภัทรชั่วครู่ ดวงตาคมกริบของเดือนวิศวะฯ แฝงไปด้วยความท้าทายและความเย็นชา ก่อนจะเมินหน้ากลับไปป้อนขนมให้มิลินราวกับภัทรเป็นเพียงอากาศธาตุ
“ระเบิดลงแน่มึง...”
เชนแค่นหัวเราะในลำคอขณะมองภัทรที่จำต้องหมุนตัวเดินกระทืบเท้าออกจากโรงอาหารไปอย่างเสียหน้าสุดขีด
เพียงไม่กี่นาทีหลังจากเหตุการณ์ในโรงอาหารจบลง โลกโซเชียลและเว็บบอร์ดภายในของมหาวิทยาลัยนานาชาติเซนต์แมรี่ (SMIU) ก็เกิดปรากฏการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่!
ภาพถ่ายมุมสูงและคลิปวิดีโอสั้นของกวินทร์และมิลินกุมมือกันกลางโรงอาหาร ถูกอัปโหลดขึ้นกระทู้เด็ดด้วยหัวข้อ
“สะเทือนทั้งมหา'ลัย! มหาเทพกวินทร์สิ้นลาย สยบยอมสวมช็อปให้ดาวนิเทศฯ 'มิลิน' เปิดตัวคบเป็นแฟนจริงจัง!”
กระทู้พุ่งทะยานขึ้นอันดับหนึ่งภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที พร้อมยอดคอมเมนต์ที่ทะลักทลาย
‘กรี๊ดดดด! กวินทร์ที่ไม่เคยเปิดตัวคบใครจริงจัง ยอมให้มิลินใส่เสื้อช็อปส่วนตัวเนี่ยนะ!’
‘ดาวนิเทศฯ กับ เดือนวิศวะฯ! เคมีทำลายล้างมาก แต่เดี๋ยวนะ แล้วพี่ภัทร คณะบริหารฯ ล่ะ?!’
‘วงในบอกมาว่ามิลินเลิกกับภัทรแล้วจ้า แล้วเปิดตัวคบกวินทร์ทันที ผู้ชายวิศวะฯ เขาหล่อ ดิบ อุ่นใจกว่าเยอะ!’
‘สาว ๆ ตึกวิศวะฯ และตึกนิเทศฯ อกหักกันครึ่งมหาวิทยาลัยแล้วแม่!’
ภายในห้องพักนักศึกษาตึกนิเทศศาสตร์กลุ่มเพื่อนสาวต่างพากันรุมล้อมหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความตกตะลึง ขณะที่ฝั่งตึกวิศวกรรมศาสตร์เสียงโห่ร้องยินดีและเสียงแซวเพลย์บอยสายเปย์ดังกระหึ่มลานช็อปปฏิบัติการ เหล่าเสือเกียร์ต่างพากันยอมรับว่ามิลินคือ “เมียเดือนคณะ” ที่คู่ควรและไม่มีใครกล้าตุกติกด้วยอีกต่อไป
บนโต๊ะอาหารกลางแจ้ง กวินทร์และมิลินยังคงนั่งเคียงข้างกันมิลินมองดูการแจ้งเตือนในโทรศัพท์ที่เด้งไม่หยุดด้วยหัวใจที่เต้นระทึก เธอรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของละครฉากใหญ่ แต่ความอบอุ่นจากมือของกวินทร์ที่ยังคงกุมมือเธอไว้ใต้โต๊ะ... กลับทำให้เธอมั่นใจว่า ปราการเหล็กชิ้นนี้จะปกป้องเธอจากอสูรร้ายได้อย่างแน่นอน
“ละครฉากแรก... ผ่านไปด้วยดีนะคุณแฟน”
กวินทร์กระซิบข้างหูเธอ พร้อมรอยยิ้มแพรวพราวที่ทำเอาหัวใจของดาวคณะนิเทศฯ แอบกระตุกไปหนึ่งจังหวะอย่างควบคุมไม่ได้
