บทที่ 45 Ep. 45

ยิ่งได้กลับมายังห้องกว้างใหญ่ ที่ดูจะอ้างว้างโดดเดี่ยวเดียวดายลงไปถนัดตา เมื่อไม่มีเขามาคอยเรียกร้องโน่นนี่นั่นข้างๆ ตัวด้วยแล้ว

ยิ่งรู้สึกว่าข้าวของทุกอย่างรอบกาย ไร้ซึ่งความหมายใดๆ ไปเลยก็ว่าได้ พิมพ์ภิษาเกลียดความรู้สึกแบบนี้ไม่น้อย นับวันเขาจะมีอิทธิพลต่อจิตใจขึ้นเรื่อยๆ

แม้จะเหนื่อยจากการไปช่...