บทที่ 92 Ep. 92

คนเป็นพ่อสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วคิดถึงเนื้อเพลงในความทรงจำ ที่พ่อเคยร้องอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะฮัมเสียงนุ่มๆ ทุ้มๆ ขึ้น มือซ้ายยังคงจับมืออันนุ่มนิ่มของเธอเอาไว้ ส่วนแขนขวาก็ยังคงกอดลูกไว้แนบอกดังเดิม

‘ฮื่อฮือฮื่อฮื้อ ฮื่อฮือ ฮื่อฮื้อ ฮื่อฮื่อ ฮือฮือฮื่อฮือ

จากดวงดาวแห่งความศรัทธา กำเหนิดเจ้ามาด้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ