บทที่ 13 เศษเสี้ยวของความลับ

เสียงฝนโปรยปรายลงบนกระจกบานใหญ่ของห้องทำงานในคฤหาสน์แบล็คเวลล์ ขณะที่แบรนดอนนั่งอยู่หลังโต๊ะด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ตั้งแต่พลับพลึงเดินทางกลับต่างจังหวัด เขาก็ไม่มีสมาธิทำงานแม้แต่น้อย

ชายหนุ่มเหลือบมองนาฬิกาเป็นครั้งที่เท่าไรไม่รู้

สองวัน…

เขาเป็นคนอนุญาตให้เธอกลับไปเอง และกำชับว่าต้องกลับมาตามกำหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ